وصیت شماره 1 - شهید غلام علی طالبی حبیب آبادی
«بسمه تعالى» «الحمدالله الذى هدينا فهذا و ما كنا ليهتدى لولا ان هدينا الله »
با حمد و سپاس بى حد از پيشگاه خداوند يكتا و سلام و درود به پيامبر عظيم الشأن اسلام حضرت محمد مصطفى (ص) و ائمه معصومين عليهم السلام و بالا خص امام زمان (عجل الله تعالى فرجه‌الشريف) و نايب بر حقش امام امت خمينى كبير و پيروان راستينش در تمامى جهان.
اينجانب غلامعلى طالبى لازم دانستم تا با ياران خود گفتگويى داشته باشم. عزيزانم جنگ را از ديدگاه كفر و نفاق هدفى است و جهاد و دفاع را در اسلام هدفى ديگر، منطق كفر از ايجاد جنگ زورگويى و ستم جهت سلطه به همه مستضعفين و سلطه‌جويى خود مى‌باشد و من بر اساس رسالت و مسئوليتى كه حس نمودم ، در راه الله و براى پاسدارى و حراست از انقلاب اسلامى كه خونبهاى هزاران كشته و مجروح است به جبهه‌هاى جنگ آمدم من گام نهادن در اين مسير خدايى را يك وظيفه مى‌دانم و در اين راه چه بكشيم و چه كشته شويم ، باز پيروزيم و اين مايه رحمت الهى و افتخار براى من و شماست كه در اين راه به شهادت برسيم و از شما امت شهيدپرور مى‌خواهم كه به شايعات گوش ندهيد و مبادا خداى ناخواسته شك كنيد كه اين جنگ به ضرر ماست و باعث شكست ما مى‌شود. چون بحمدالله اين طور نيست و تمام اين اتفاقات باعث اتحادما مى‌شودو انقلا ب ما تا نابودى تمامى كفر ادامه خواهد يافت.
از شما برادران مى خواهم پيوسته در راه اعتلاى اسلام كوشا و تمامى فرامين امام را به جان و دل پذيرا باشيد چرا كه زمان، زمان حسين است و ايام ، ايام عاشورا است. و از شما خواهران مى‌خواهم حجاب و عفت و پاك دامنى را سرلوحه زندگى خودتان قرار دهيد و هميشه فاطمه‌وار و زينب‌وار زندگى و مبارزه كنيد.
واما چند كلمه‌اى با خانواده‌ام :
اى پسرانم ، خدا را چنان پرستش كنيد كه گويى او را مى‌بينيد و اگر شما او را نمى‌بينيد ، بدانيد كه او شما را مى‌بيند و قدم اول عبادت و بندگى آفريدگار، شناسايى اوست و قرآن و اهل بيت و پيروى از دين خدا را فراموش نكنيد و هميشه در خط امام و اسلام باشيد. و اما شما دخترانم ، شما وقتى بزرگ شديد در خط اسلام و قرآن و دين خداوند و ائمه بايستيد و حجاب اسلامى را آنجور كه خداوند مى‌خواهد رعايت كنيد كه مى‌كنيد انشاء الله. و تو اى همسرم : در اول وقت به سنگر مسجد برو ونماز جماعت بپاى دار و بچه‌ها را هم با خود ببر و در اين راه تا پايان عمر ايستادگى كن و شما خانواده بزرگوارم را شما خانواده بزرگوارم را به قرآن ، همانا قرآن را فرا گيريد كه بهار دلهاست و بنور آن شفا جوئيد كه شفاى همه دردمندان است و ازاين صبرى كه در اين راه تحمل مى‌كنيد خداوند از شما راضى باشد.
و در پايان امام را دعا كنيد و براى من اگر شهيد شدم ناراحت نباشيد چرا كه خدا برمن منت گذاشته و براى من گريه نكنيد كه اگر گريه كنيد من راضى نيستم ولى هر چه خواستيد براى امام حسين (ع) گريه كنيد كه اين خوب است .و درآخر
خدايا ، خدايا ، تا انقلاب مهدى خمينى را نگهدار «والسلام على من التبع المهدى »
ثبت دیدگاه