وصیت شماره 1 - شهید غریب (منصور) زمانی

" بسم الله الرحمن الرحیم " به نام الله پاسدار حرمت خون شهیدان خداوندا با نام تو وصیتنامه ام را می نویسم . و ای خداوند بزرگ از تو همیشه برای گناهانم طلب آمرزش می کردم و اینک در این وصیتنامه از تو خداوند بخشنده طلب عفو و بخشش می کنم برای گناهانم که طی این چند سال از روی نادانی مرتکب شدم . ای خالق یکتا مال و ثروتی ندارم که برای آنها وصیتی کنم لیکن به بهانه این وصیتنامه از این رسانه استفاده می کنم . و از همه اقوام و دوستان و همکاران و همه بندگان خدا که من با آنها برخوردی داشته ام و از طرف من نسبت به آنها خطائی رخ داده و ستمی شده ، بی احترامی کرده ام و حرفی بدی گفتم و با آنها رفتار خوبی نداشته ام و حقی را از آنها ضایعه کردم و یا حقی به گردن من دارند و من خودم از آن اطلاع ندارم من از همه آنها عاجزانه طلب عفو و بخشش می کنم و از آنها می خواهم از دست من راضی باشند و حلالم کنند و مرا به بزرگواری خودشان ببخشند . ان شا ءالله چون رفقا فردای قیامت نمی توانم به شماها پاسخ بگویم و حق شماها را ادا کنم . برادران ، دوستان ، رفقا ، اقوام ، اعضای خانواده ام ، شما را به خداوند قسم میدهم اگر از من ناراحتی دارید و از دست من رنجیده اید و در گردن من حقی دارید من را ببخشید . اگر از من خطائی دیده اید خطاهای مرا به پای اسلام عزیز نگذارید . اسلام عزیز پاک و منزه تر از آن است که ما به آن عمل می کردیم اسلام عزیز تنها دینی است که انسانها را به سعادت و رستگاری رساند . در زندگی تنها کسی می تواند به کمال انسانیت برسد و خلیفت اله باشد که در مسیر اسلام حرکت کند . باشد که ما هم یکی از پیروان دین مبین اسلام باشیم . ان شاءالله " والسلام "