وصیت شماره 1 - شهید امیرحسین دیانی دردشتی

" بسم الله الرحمن الرحیم "
این بنده حقیر هر چه اموال دارم را بدهید به دو زوج مستحق جهت عقد و عروسی و از پدرم و مادرم می خواهم که مرا حلال کنند و مبلغ 550 تومان به بسیج مدارس بدهکارم که از اموالم به آنها بدهید .
از برادرانم و خواهرانم می خواهم که در شهادت من بی تابی نکنند چون من با چشم باز راه الله را انتخاب کردم و همه ما باید این راه را برویم و از شما می خواهم که شبها سوره واقعه را تا جائی که امکان دارد بخوانید و سفارش من به دوستانم و رفقاء این است که برادران این قدر نگوئید که ما آرزو داریم ما پدر و مادر داریم ما زن و فرزند داریم و به جبهه ها نیائید مگر من آرزو نداشتم مگر من پدرو مادر نداشتم مگر من زن و فرزند نمی خواستم ای دوستان شهادت من در یک هفته و چهلم خلاصه نمی شود نیائید و بروید دنبال کارتان ببینید من و ما برای چه به شهادت رسیدیم ما برای چه رفتیم بای چه هدفی رفتیم و دنباله رو ما باشید و امام و انقلاب را تنها نگذارید خوب دیگر عرضی ندارم از همگی التماس دعا دارم از خاله ها و دائی ها می خواهم که با هم متحد شوند عمه و عمو هایم همچون زنجیر پشت سر هم باشند و جدا نشوند .
" والسلام "