وصیت شماره 1 - شهید مصطفی تقی جراح

آری اکنــون در زمانــی واقــع شــده ایــم کــه خداوند تعالــی بــر مــا منــت گــذارده کــه توسـط رهبـری پیامبـر گونـه امـام امـت، ایـران اســامی و ایــن امــت بــه پــا خواســتنه کــه پـس از 1400 ســال داشــت از بیــن میرفــت و ســاطین و طاغوتیــان و غارتگــران هــر کـدام داشـتند بـه نحـوی از انحـاء بـه اسـام ضربــه مــی زدنــد و قوانیــن را بــه ســود خــود پیــاده میکردنــد و مــردم را چنــان در تنگنــا گذاشـته بودنـد کـه بـه جـز تعـدادی مجاهـد و از جـان گذشـته، قـدرت و توان دادخواهی نداشـتند و نمونـهی بـارز آن دوران سـیاه زمان رضـا خـان و فرزنـد نـا خلفـش بـود کـه بـر سـر امــام و امــت چــه هــا کــه نکردنــد. امیـد اسـت کـه خداونـد تعالـی لطفـی کند کــه اگــر لیاقــت شــهادت دارم، کــه چنیــن نیسـت، نصیبـم کنـد و اگـر بنـا اسـت باشـیم، کــه خــدا نکنــد، مــوت مــرا شــهادت در راهـش قـرار دهـد یـا ایـن کـه چنـان توفیقـی بدهـد کـه ادامـه دهنـدهی راه شـهدای عزیـز و شــهدای زنــده )جانبــازان( باشــم. در آخـر گرچـه مـن نتوانسـتم در ایـن مـدت عمـر زیـاد کار مثبتـی انجـام دهـم و خداونـد متعـال را از خـود خوشـنود کنـم، امیـد اسـت کـه خداونـد از لطـف و کرمـش مـرا ببخشـد. اگــر لیاقــت شــهادت دارم، شــهادت را نصیبـم کنـد و مـرگ مـرا شـهادت در راهـش قــرار دهــد، انشــاا... و امیــد اســت کــه پــدر و مــادرم کــه مــن نتوانســتم حــق آنهــا را ادا کنـم، بـه آنهـا بـی احترامـی کـردم و قـدر آنهـا را ندانســتم، مــرا ببخشــند و راضــی باشــند. همســرم، امیــدوارم کــه زینــب وار زندگــی کنـی و فرزندانـم را آنطـور کـه شایسـته اسـت و اســام و قــرآن دســتور میدهــد تربیــت کنــی کــه انشــاا... باعــث ســرفرازی پــدر و مــادر خــود باشــند.