وصیت شماره 1 - شهید عباس علی ترکی

به نام خدا
به نام الله پاسدار حرمت خون شهیدان و یاور رزمندگان و حزب الله و با سلام بر منجی عالم بشریت حضرت مهدی امام زمان و نایب برحقش امام امت خمینی کبیر و قائم مقام رهبری آیت الله منتظری و سلام و درود بر شهدای گلگون کفن
چند مسئله برحسب وظیفه به عنوان وصیت می نویسم
ای امت شریف ایران شما را توصیه می کنم به ترس از خدا و عذاب دردناک آخرت که نصیب کافران می شود و شما را وصیت می کنم به ایمان به خدا و اسلام و انقلاب
ای کسانیکه به خدا و گذشت چند سال از انقلاب هنوز مثل کرولال ها و به قول قران صم و بکم عمی فهم لا یعقلون هستید مثل اینکه شما تشییع پیکر پاک شهیدان و عزیزان و جوانان اسلام را ندیده اید و یا چند فتح و پیروزی رزمندگان اسلام را نشنیده اید که همینطوری بی تفاوت از مسائل می گذرند و چرا احساس مسئولیت نمی کنید کمی به فکر آیید و پیامم به خانواده عزیزم و پدر و مادرم این است که در شهادت من گریه نکنید و با صبر و استقامت خود ادامه دهنده راه شهدا باشند و برای سرور شهیدان امام حسین(ع) گریه کنند و خدایی نکرده کاری که خدا را خوش نمی آید و ضربه به خون شهیدان بزند انجام ندهند و خواهرم هم زینب وار در شهادت من استقامت کنید و خبر شهادت مرا و پیام مرا به گوش مردم برساند
مادرم امیدوارم که شما مرا حلال کنید و اگر از بچگی تا کنون بدی در حق شما کردم مرا ببخشید و شما ای پدرم من خیلی دلم برای شما می سوزد که چنین رنجی برای ما کشیده اید و می کشید امیدوارم مرا حلال کنید و دلم می خواهد جبران بکنم امیدوارم که بتوانم و من برای شما دعا می کنم
پدر و مادرعزیزم و برادرانم و خواهرم یک بار دیگر از شما حلالیت می خواهم چونکه شما خیلی برای من زجر کشیده اید
در آخر از تمامی اقوام و آشنایان و دوستان حلالیت می طلبم و می خواهم که انشاءالله مرا ببخشند و حلال کنند خدایا تو خود می دانی که من لایق مقام شهادت نبودم ولی از لطف و کرم تو بود که مرا قبول کردی خدایا در این چند روز عمر که به من دادی در عوض شکرگزاری و اطاعت عصیان ترا کردم
خدایا مرا ببخش بارالها معصیتم بزرگ است ولی به رحمت تو که می نگرم از گناهم بزرگتر است