حرمت والدين

راوی جاریه احمدی: به خاطر دارم مرتبه آخری که حسن می خواست به جبهه برود صورت تک تک ما را بوسید و می خواست کف پای پدرم را ببوسد که پدرم گفت : من باید پاهای تو را ببوسم . بگذار اول پیشانیت را ببوسم که این شانس و اقبال تو بود که به جبهه بروی و لیاقت شهادت را داشته باشی . بگذار دستهایت را ببوسم نه اول بگذار پاهایت را ببوسم که این پاها را خداوند به تو داد . برای رفتن به سرزمین عشق اما به من نداد . پسرم یک عمر دست مرا بوسید بی آنکه شایسته و لایق من باشد . بگذار تا یکبار پایت را ببوسم که شایسته یک عمر بوسیدن هستی