وصیت شماره 1 - شهید همایون مهدشتی

به نام خدا
پدر و مادر عزیزم:
امیدوارم که مرا ببخشید و از اینکه به شما بدی و یا کاری کردم که مایه سرشکستگی شما شدم مرا ببخشید اگر شما مرا نبخشید چگونه امید داشته باشم که خداوند مرا ببخشد.
با ان همه ناراحتی که برایت درست کرده ام امید است که مرا حلال کنی اگر تو مرا حلال نکنی چه کسی می تواند مرا ببخشد.
صحبتی با همسرم:
همسر عزیز و مهربانم امید است مرا بخشی و از اینکه تو را تنها در این عالم بگذارم ناراحت نباشی چه کنم که من عاشق خدای خود گشتم پروانه وار بحضورش شتافتم.
همسر عزیز ای عزیزتر از جانم با من هم ؟؟ از تو خواهش دارم و ان این است که عباس را بزرگ کنی و به او بفهمان که چرا ؟ پدرش را بزرگ کرده اند و برای چه پدرش کشته شده است عباس را طوری بزرگ کن که راهروی پدرش باشد و دنباله روی امام و ؟ بگویم که تو بعد از من مسئولیتی بس عظیم داری و این مسئولیت را با تلاشی که می توانی به ثمر برسان و ان تربیت کردن عباس بدون من است انشاالله که موفق می شوی همسر عزیزم فرزندم را سالم تحویل جامعه ده
ای عباس عزیز ای میوه دلم هرچه دارم برای توست فرزند دلبندم از مادرت مواظبت کن زیرا تو تنها کسی هستی که از من برای او یادگار ماندی و سعی کن در زندگیت همیشه موفق شوی زیرا اگر خودت را بالا نکشی چرخهای زندگی بدن ظریفت را خورد می کند.
صحبتی با دوستانم:دوستانم ای عزیزانم مرا ببخشید از اینکه شما را ناراحت کردم و معذرت می خواهم از همکاران عزیزم از همه شما طلب بخشش می نم و هر کس را ناراحت کردم مرا ببخشید.
در اخر وصیتم می گویم که:
دعا برای امام را یادتان نرود همیشه با او باشید که در همه جا پیروزی با شما می باشد در اخر همه شما را به خدا می سپارم التماس دعا و طلب امرزش مرا جنب برادر شهیدم حسن مهدشتی بخاک بسپارید.