خاطرات بعد از مجروحيت

راوی لیلا مرادیان: بعد از مجروح شدن علی اکبر را در منزل بستری کردیم چون بدن ایشان پر از ترکش خمپاره بود و عصب پاهای ایشان قطع شده و بسیار درد می کشیدند و کلمه ای که منجر به اوج گرفتن زخمهای خودشان باشد نمی گفتند و همیشه خودشان را متوسل و گشاده روی نشان می دادند. گویی که هیچ جای بدنش مجروح نیست.