وصیت شماره 1 - شهید مرتضی گیویان پور
بسم الله الرحمن الرحيم
و لنبلونكم بشئى من الخوف و الجوع و نقص من الاموال و الانفس و الثمرات و بشرالصابرين و البته شما را بسختى‌ها ترس و گرسنگى و نقصان اموال و آفات زراعت بيازمائيم و بشارت و مژده آسايش از آن صابران است (كه با عهد خدا وفادار و در دين و ايمان پايدارند) با نام خدا در اول بايد متذكر شوم كه من هيچ كس نيستم كه بخواهم دستورى يا امرى بكنم اين وظيفه‌اى است كه دين به عهده من گذارده و هيچ راهى براى نگفتن ندارم :
اى كسانى كه با اين حكومت مخالفيد هيچ فكر كرده‌ايد كه چرا ما با دين مخالفيم. هيچ از خود پرسيده‌ايد كدامين عمل ما اسلامى است يا بوده كه به كارهاى حكومت ايرادى گيريد حتما مى‌گوييد اسلام نماز است ولى اين نمار ظاهرى است. و در باطن عمل بيش از وقت تلف كردن نيست اگر نمازى مى خوانيد فكر و انديشمان خدا باشد. سعى كنيد چون اهل كوفه نباشيد كه بعد از چندين سال مورد لعن ديگران قرار گيريد. آيا فكر كرده‌ايد كه جوانى كه هنوز خوشى دنيا را نديده به سوى خدا پر مى‌كشند فقط از شما به عنوان يكى از ضعيف‌ترين ايشان (البته تا موقعى كه دوستى باشد اما در موقع حمله و مبارزه از كليه شما قوى‌تريم زيرا پشتيبانى چون الله داريم) مى‌خواهم كه قدرى كه به عاقبت خود فكر كنيد كه اگر عاقبت خود فكر كنيد راهى جز الله نمى‌يابند و اما سخن من با شما مربيان در انقلابى بودن و آنهايى كه خود به تنهايى انقلابى و خداپرست به معنى واقعى بودند به اين گونه است كه شايد اين بار ابرقدرتها با دست ظريفترى وارد شوند كه تنها راه نجات هوشيارى شما مى‌باشد و گوش به فرامين امام دهيد كه تنها راه پيروزى است و شكست ابرقدرتها دست از روحانيون كه تنها و مهمترين راه شكستى است كه دشمنان در پى آنند تنها وصيت من دعا توسل است كه حتما فراموش نكنيد
والذين هاجروا فى الله من بعد ما ظلموا النجوئنهم فى الدنيا ولاجرا الاخره اكبر لوكانو يعلمون آنان كه در راه خدا مهاجرت كردند پس از آنكه ستمها در وطن خود را از كافران كشيدند ما در دنيا به آنها جايگاه نيكو بدهيم البته بدانند اجرى كه در آخرت به آنها عطا خواهيم كرد بسيار بهتر و نيكوتر است. اينجانب به فكر خود به جبهه رفتم و هيچ عاملى باعث رفتن من به جبهه نشد به غير از عقايد مذهبى و اكنون كه دستم از دنيا كوتاه است به عنوان برادر حقير شما چند سفارش دارم كه مى‌گويم.
اولا دست از عقايد مذهبى خود برنداريد و در تمام ناملايمات ايمانتان محكم‌تر شود كه شايد خدا شما را با ناملايمات آزمايش كند زيرا اگر دست از خدا برنداشتيد به امام نيز اعتماد پيدا مى‌كنيد ثانيا از انقلاب سرد نشويد كه اين انقلاب ثمره خون شهداى صدر اسلام تا كنون است و جلوى مخالفين چون سد آهنين بايستيد كه آنها قاتل آزادى و ناموس و دين شما هستند.
و لا تحسبن الذين قتلوا فى سبيل الله امواتا بل احيا عند ربهم يرزقون گمان مبريد كسانى كه در راه خدا كشته شده‌اند مرده اند بلكه زنده‌اند و نزد خداى خود روزى مىخورند اى پدر گرامى با تو اين گونه وصيت دارم كه نظام زندگى خود را با تواضع و فروتنى فقط كنى و در مورد مرگ من مى‌دانم ناراحت نيستى بلكه بايد با تمامى وجود خوشحال باشى و به كليه آشنايان و دوستان من بگويى به جاى تسليت كه بخواهند به تو تبريك گويند البته اين را به عهده خودت مى‌گذارم.
تا خود را در مقابل امتحان خدا آزمايش كنى نسبت به اين كه اگر بخواهى براى فاتحه هفته و غيره من مراسمى بگيريد بهتر است مختصر باشد و بقيه مخارج را به حساب جبهه پرداخته شود و در خاتمه از تو هيچ انتظارى ندارم جز ادامه دادن راه خدا كه آن انجام پذير نيست جز با ادامه دادن انقلاب و گوش به فرامين امام دهيد به اميد ديدار در بهشت موعود.
اى مادر گرامى و عزيز: با تو اين گونه صحبت دارم كه همچون گذشته كه چون عظيم‌ترين كوهها بر سختى‌ها غلبه مى‌نمودى باش گوه باش و چون كوه استقامت كن.
در اين لحظه كه وصيت مى‌نويسم مى‌دانم كه مى‌روم ولى برنمى‌گردم با تو صحبت مى‌گويم از مرگ من كه بنده ناقابل درگاه الهى و روسيه بارى تعالى هستم ناراحت نباش كه اين امتحانى براى تو بوده و خداوند خواسته با آزمايش بنده‌اى از بندگانش را امتحان و آزمايش كند مواظب خود باش كه آخرت خود را از دست ندهى اميدوارم برادرم را چون ابوذر تربيت كنى تا ادامه دهنده را ه كليه شهداء باشد در خاتمه مى‌خواهم كه بدهى من طلب مغفرت كنى و حلاليت بطلبى.
در ضمن دعا حتما دعا براى پيروزى انقلاب و طولانى شدن عمر رهبر كبير فراموش نشود.
والسلام
مرتضى گيويانپور
ثبت دیدگاه