وصیت شماره 1 - شهید مصطفی کریمی آغچه

« بسم الله الرحمن الرحيم »  ؟؟؟ را ادامه دهند اين عزيزان كه شهيــــــد شدند راه حق رفتند و در آخرت مقامى بلند مرتبه خواهند داشت به فكر خودتان و گناهان خودتان باشيد من رفتم و كوركورانه ؟؟؟ نرفتم ، شناختم رفتم عاشقــــانه رفتم از روى آيات و احاديث اين را مرا انتخاب كردم و راهم راه خوبى است آگاهانه اين راه را رفتم بخاطر كسى نرفتم فقط به خاطر رضاى خدا رفتم و از دست خودم هم راضى هستم و از دست خانواده خودم هم راضى هستم انشاءالله كه خداوند تبارك و تعالى هم از دست همگى ماها راضى باشد امام را تنها نگذار و پيرو خط رهبر باشيد و پدرجان پدربزرگوارم من عاجزانه از شما حلاليت مى طلبم پدر جــــان مرا حلال كنيد شما پدرخوبى بوديد و اين من بودم كه در حق شما فرزندگيرى نكردم شما دين خود را را ادا نموديد و اين من بودم كه نسبت به شما دين خود را ادا ننمودم حلالم كنيد و من هم در عوض از خــــداونــد تبارك و تعالى تقاضا مى كنم كه به شما صبرى بلند مرتبه عطا بفرمائيد و شما را در هر دو دنيا حفظ بفرمائيد و برادرانم و خــــواهرانم هم شماها هم مرا حلال كنيد و اميدوارم كه براى شهادت من هم ناراحت باشيد از همگى شما هم مى خواهم كه براى من گريه نكنيد و اگر گريـــه مى كنيد بخاطر محكوميت حسين (ع) گريه كنيد و من راه خود را رفتم و اين را بدانيد كه اگر شماها هم اسلام را يارى كنيد رستگار خواهيد بود پدرجان اگر مى خواهيد من خوشحال شوم و روح من شاد شود برادران و خواهرانم را آنگونه تربيت كنيد كه پيامبران سفارش نموده اند آنها را به نماز روزه و مسائل اســــلامى وا دارد و از قول من از همگى عموها و زن عموها و دائى ها و خاله ها و كليه دوستان و آشنايان بخواهيد مرا حلال كنيد . فقط آنطورى زندگى كنيد كه ائمه سفارش كردند.
درضمن پدرجان در آخر امر از شما مى خواهم كه يك ماه روزه براى من بدهيد بگيرند و از كسانى كه از دست اين حقير ناراحتى و بدى و يا خوبى ديده بودند از آنها عاجزانه مى خواهم كه به حساب نادانى من قرار بدهند و مرا حلال كنند . و ديگر سخنى ندارم.
« والسلام عليكم و رحمت‌الله و بركاته »