وصیت شماره 1 - شهید محمدحسن کریمی کیجی

" بسم الله الرحمن الرحیم "
الحمد لله و الحمد حقه کما یستحقه حق حمد حمدا ء کثیرا و اعوذ به من شر النفسی ان النفس الاماره بسوء الاما رحم ربی و اعوذ به من شر الشیطان الذی یزیدنی دنیا .
ستایش از آن خادست و ستایش سزاوار چنان ستایشی که شایسته اوست ستایشی بسیار و به او پناه می برم از شر نفس خود و پناه می رم به او از شر شیطانی که گناهی بر گناه من می افزاید .
المجاهد من جاهدوا نفسه فی طاعه الله . مجاهد کسی است که با نفس خود در راه خدا مبارزه کند اینجانب بنده حقیر خدا چند کلمه ای را که بر روی کاغذ می آورم اگر قابل باشم که شهید شوم به عنوان وصیت می باشد .
ان صلاتی ونسکی و محیای و مماتی لله رب العالمین .
به درستیکه نماز من عبادت من و زندگی من و مرگم از آن خدا وند پروردگار جهانیان اسیت حمد و ستایش بیکران خدای را لا شریک له که در این عمر کواه مرا با اسلام مانوس گردانید و درود و سلام بر بنده و رسول پاکش محمد (ص) که با آئین الهی از جانب خدا رستگاری را برای ملت به ارمغان آورد و با سلام بر کلیه امامان معصوم و مظلوم از علی بن ابی طالب و سید الشهدا تا حضرت ولی عصر حجت بن الحسن امام زمان ارواحنا له الفداء آخرین حجت امامت و ولایت و نائب بر حق و به پا خواسته اش روح خدا خمینی و سلام بی کران بر شهدا و اسرا و مجروحین و معلولین و مفقودین این یادگاران انقلاب الهی و ربی من لی غیرک .
الهی پروردگارا آمده ام با سا لها تقصیر پس از سالها اشتباه پس مدتی که بنده غیر تو بودم آمدم تا این جان ناقابل را تقدیم تو سازم امیدوارم این قربانی ناقابل و نا چیز را بپذیری .
ای پذیرنده پذیرندگان و ای مهربان مهربانان بار الها می دانی گناهکارم خطا کردم مجرمم ولی مگر وجود و کرم بی پایانت می گذارد که کسی از درگاهت نا امید باشد .
الهی مترفم که اشتباه کردم ولیکن چشم امیدم به رحمت و بخشش بی پایان توست بار الها تو به مرا که از همه بریده ام و بر تو پیوسته ام پذیرا باش و بر این بدن لاغر و استخوانیم رحم کنم و آن را در آتش دوزخ نسوزان .
بار الها از کشته شدن در اهت چه باک که ما آمیخته با شهادتم خداوندا به من یک مجاهدت علی گونه و یک شهادت حسینی وار عنایت بفرما گر چه نالایقم پروردگارا خود گواهی که هدف ما از به جبهه آمدن اعت لای کلمه حق و سر نگونی ستمگران بود و اما شما پدر و امدر بزرگوارم پدر و مادر عزیزم سلام علیکم درود و سلام خدا بر شما که هستیم از شما است که با رنج و مشقت و سختیهای زیاد مرا بزرگ کردید و بدون هیچ ت ردید و نگرا نی و هیچ گونه چشمداشتی تقدیم اسلام نمودید پدر و مادرم از زحمتهایی که باعث به ثمر رسیدن من کشیدید کمال تشکر را دارم حال که قادر متعال مرا به مهمانی مرا خوانده و مورد لطفش قرار گرفتم از شما می خواهم هنگامیکه خبر شهادتم را فهمیدید ناراحت نشوید بلکه خوشحال شوید که فریب اجانب شرق و غرب و هیچ حزب و گروه را نخوردم و پدر و مادر عزیزم و پدر عزیزم شما رهرو هم چون حسینی باش که فرزندت علی اکبر را به جبهه جنگ فرستاد وشکر خدای را کرد و مادر عزیزم تو نیز همچون مادر وهب باش هنگامیکه سر فرزندش را نزدش آوردند سر به طرف دشمن می اندازد و می گوید چیزی را که در راه خدا دام پس نمی گیرم .
پدر و امدرم می دانم از دست دادن دو فرزند برایتان دشوار است ولی از دست دادن اسلام و قران بسی سخت تر و دوارتر است پس صابر باشید که ان الله مع الصابرین . پدر و مادرم و خواهران و برا درانم، دوستان و آشنایانم و هموطنان عزیزم اگر بدی از من دیده اید و یا بی احترامی از جانب من به شما شده مرا ببخشید و از طرف من از تمامی دوستان و آشنایان حلالیت می طلبم و در آخر چند تذکر که از طرف برادرم بیاد دارم برایتان متذکر می شو امیدوارم که به آن عمل کنید .
مسلمان واقعی باشید تا اجتماع اسلامی اتحاد و وحدت در کلمه و ا طاعت از ولایت فقیه را سر لوحه کارهایتان قرار بدهید و حافظ روحانیت مبارز و مسئول باشید تا صدمه ای به این انقلاب و اسلام وارد نشود و از هر گونه تفرقه خود داری کنید و قرآن بخوانید و نماز های یومیه را اول وقت و به جماعت بخوانید و با وحدت در نمازهای جمعه در راهپیمایی ها شرکت کنید که به قول امام ما با این دعا ها زنده ایم .
می خواهم که دست از این ماه تابان امام امت برندارید که روزنه امیدتان است همگی محافظی باشد که یک لحظه عمر رهبر بهتر از صد ها سال عمر ماست .
و اما خواهران و مادران از شما می خواهم حجاب اسلامی را رعایت کنید که حجاب شما عفت شماست و مواظب زبانهایتان باشید اگر بروز معادیمان دارید و بدانید چشم مستضعفان و محرومان و مسلمانان جهان به این انقلاب دوخته و شما موظفید که لبیک گوید چنانچه حضرت محمد (ص) فرمودند :
اگر کسی انطرف زمینی کمک خواست و لبیک نگفتید مسلمان نیستید در خاتمه سفارش می کنم از کتابهائی که دارم به خوبی ا ستفاده کنید .
" والسلام "