وصیت شماره 1 - شهید سیداصغر طبراصفهانی

بسم الله الرحمن الرحیم اول سخن من با آن کسانی است که شک دارند خدا هست ای کسی که شک داری خدا هست ببین آیا تو از چه چیز خوشت می آید ایا اگر به تو ثابت شود که خدا هست که خالق تو است وپدیدآورنده تو این جهان بوجود آورنده قیامت است وگفته است که نباید به نامحرم نگاه گنی وگفته است که نباید قمار کنی ونباید به موسیقی های نامشروع وآوازهای منحرف کننده گوش بدهی ونباید غیبت وتهمت ودروغ بگوئی ..... وایا تو به حرف او گوش می دهی جواب بده آنچه را در قلبت هست بگو. آنکس که در گرداب این دنیا افتاد ودیگر به این زودی ها نمی تواند نجات پیدا کند آیا فکری می کنید کسی که زشتی های این دنیا در وجودش رخنه کرده واو را همانند تکه مومی بی اراده در اختیار دارد بر این زودی او را رها می کند واز گفتن آن نمی تواند فکر کند که می تواند بوسیله آن دیگران را کوچک وخود را بزرگ جلوه دهد آخر او اگر به مردم نگاه کند اگر کسی تعریف کند خوشحال واگر کسی از او بد بگوید ناراحت می شود البته اگر کسی کار خوبی بکند ومردم از او تعریف کند او خوشحال شود این خوشحالی عیبی ندارد . خلاصه حرف من این است که مواظب باش که زندگی خود را با این خوشی های بیهوده به پایان نرسانی یک ساعت بنشین فکر کن ببین داری چکار می کنی آیا راهت درست است وببین هدفت از زندگی چیست واگر انسان خود خواهی نباشی به فکر دیگران هم باش می دانم که راه وهدف زندگی درست را بدست می اوری .