توجه به امور معنوي

راوی حسن پازهرامامی : در والفجر دو (2) بود که من با دوشیکا به طرف چرخبال دشمن تیراندازی می کردم ناگهان چرخبال به طرف ما تیراندازی کرد و باعث شد که دو نفر از خدمه دوشیکا شهید یک نفر زخمی بشود و موج انفجار مرا گرفت . خبر را به پدرم که در حدود 4 کیلومتری سمت چپ منطقة ما بود رساندند و گفته بودند ، دوشیکایی که در آن منطقه است با راکد مورد اصابت قرار گرفته است و خدمه اش شهید شده اند . پدرم نیروهایش را به معاونش واگذار می کند و سریع خودش را به منطقة ما می رساند . وقتی بالای سر من می آید می بیند که گیج و بی حال کناری نشسته ام . با قمقمه اش مرا آب می دهد و از قلّه پایین می آورد در پایین قلّه چادر امداد بود . مرا به داخل چادر بردند . به من دارو دادند تا حالم خوب شود در این حال پدرم به من گفت : پسر جان به چه دلیل دوستانت شهید شدند و تو شهید نشدی ؟ من گفتم : حالا خدا خواسته است ولی پدرم می گفت : پسر جان بیشتر به فکر عبادت باش . دعا و نیایشت را بیشتر کن .