وصیت شماره 1 - شهید مجتبی نادرتهرانی

به نام خدا
ولاتحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل احیاء عند ربهم یرزقون
و خیال نکنید کسانیکه در راه خدا کشته می شوند مردگانند بلکه انها زنده اند و در نزد پروردگار خویش روزی می خورند.
خدایا از تو می خواهم که مرگ ما را در هر مکان ودر هر لحظه ای که مقدر است شهادت در راه خودت قرار دهی کمی فکر می کنم در مورد چه فکر کنم در مورد چیزی که ارزش ان خیلی زیاد باشد یعنی همان دوران زندگیمان جدا که این دوران ارزشش از هرچیز دیگر بیشتر و بهتر هست دورانی است که انسان می تواند مقدار کافی از ان کشت کند و در اخرت حاصل انرا برداشت کند که الدنیا مزرعه اخره دنیا مزرعه ای است برای اخرت هرچه در این دنیا بیشتر کار خوب انجامی دهی در اخرت برداشت بیشتری خواهی کرد
پدر و مادر عزیزم می دانم که چقدر برایم زحمت کشیدید و مرا بزرگ کردید و در این زمان حساس اجازه به بنده حقیر برای رفتن به جبهه دادید که خیلی از شما متشکرم و امیدوارم خداوند از شما راضی باشد و این قربانی را از شما بپذیرد می دانم که حق فرزندی را در مورد شما ادا نکردم چون احترام پدرومادر واجب است و همچنین گوش دادن به حرفهای انها بنابراین از شما می خواهم اگر در مقابل شما بی احترامی کردم و با حرفی به شما زدم شما بزرگواران از تقصیر این حقیر در گذرید و مرا ببخشید انشاالله که خداوند همه ما را ببخشد و ما را عزق در لذات معنوی خود گرداند و همچنین از برادر بزرگم ابوالفضل و سپس حمید حلالیت می طلبم و اگر من در حق شما مرتکب خلافی شده ام و اذیتتان کرده ام مرا ببخشید و توصیه ای که به شما دارم این است که نگذارید سلاحم به زمین بیفتد و با حضور خود در جبهه راه شهیدان را ادامه دهید و در مورد حمید اینکه درست را خوب بخوان و اوقات بیکاری خود را به مطالعه بگذران چه دروس مدرسه و چه کتابهای دینی و مذهبی که دشمنان اسلام می خواهند ما را همیشه بی سواد نگهدارند تا بهتر بتوانند بر ما سلطه داشته باشند و همچنین شما خواهرم و خواهرمان بدانید که حجاب شما کوبنده تر از خون شهیدان امت باشد
لذا شئونات اسلامی بخوبی رعایت کرده و به دیگران هم تذکر دهید تا این سنت الهی همیشه بر پا باشد و شما نیز اگر از اینجانب بدی و خلافی دیده ای به بزگواری خودت ما را ببخش و مرا حلال کن به امید ظهور ولی عصر امام زمان و برپایی عدل و داد در سرتا سرگیتی