وصیت شماره 1 - شهید شمس الله شکرالهی

بارالها؛ با زبانی که دارم نمی‌توانم شکرت را به جای بیاورم، با عملی که دارم نمی‌توانم طلب مغفرت کنم، فقط امید من به تو است، که تو رحمن و رحیم هستی. به همین قدر که می‌توانم تو را شکر کنم، که توفیق به ما دادی که در این لحظات عمرم به خود آیم، و پیرو راه حق باشم. و در لشکر اسلام خدمت کنم. خدایا تو را سپاسگزارم که راهی را که در جلوی پایم قرار داده‌ای، راهی است که شهدا و صالحین پیموده اند و اگر ما هم لیاقت آنرا داشته باشیم، امید آن را داریم که به آن‌ها بپیوندیم ان‌شاء‌الله.
با عرض سلام خدمت مادر مهربانم، امیدوارم که خدا به شما سلامتی کامل عنایت فرماید و همچنین صبر و با سلام خدمت برادران وخواهران گرامیم، امیدوارم که خدا به شما توفیق بدهد که در راه اسلام قدم بردارید و برای اسلام خدمت کنید و فرزندانی ایده آل برای اسلام تربیت کنید . خدمت همسر گرامیم سلام عرض می‌کنم، امیدوارم که خدا به شما صبر و استقامت عنایت کند، تا با قلبی آرام برای اسلام خدمت کنید و آرزوی سلامتی و خوشبختی شما را از درگاه ایزد منان خواهانم.
از همسر عزیزم می‌خواهم که هر چیزی که متعلق به سپاه است، تحویل به سپاه دهند.
هر کس مسلمان باشد، مسلمان واقعی که جان و مال خود را برای اسلام بدهد، در آخرت مزدش را می‌گیرد، ما هنوز مسلمان واقعی نشده‌ایم که جان و مال‌مان را برای اسلام صرف کنیم و برای اسلام کمی رنج و مشقت را تحمل کنیم، دنیا و زر و زیورش ما را فریب داده است، ما را از خدا و دین‌مان جدا کرده است، اگر ما مسلمان واقعی بودیم، نمی‌گذاشتیم که اجانب در کشور اسلامی‌مان سلطه ایجاد کنند و با کسانی که برای استعمار و استعمارگران نوکری می‌کنند مانند یک فرد مسلمان رفتار نمی‌کردیم، از آن حمایت نمی‌کردیم.