توجه به خانواده

به روایت از مریم دلیری : هنوز یک ماه وخورده ای از رفتن به جبهه ی همسرم سید اسماعیل نگذشته بودکه نصف شب دختر خانم یکساله ونیمه ام از خواب بیدار شد وبابا بابا می کرد.آن شب خواهر شوهر کوچکم وخواهر خودم خانه ما بودند دیگر من برخاستم ساعت حدود 2نیمه شب بود دعا می کردم میگفتم خوب است الان همسرم بیاید واین خواسته بچه ام را برآورده کند راز ونیاز می کردم ومی گفتم چه خوب است الان در بزندبیاید وما برویم پشت در ببینیم اسماعیل است همینطور داشتیم دعا می کردید وبا خودمان صحبت می کردیم که دیدیمیک سنگی خورد به پنجره ی که از بیرون دید داشت اول جا خوردم وگفتم : خدایا کیست؟ بعد دیدم یک زنگ کوچک زد رفتم جلوی پنجره دیدم همسرم است که آمده آن شب تا صبح نخوابید وبچه را برداشت ونوازش کرد.