کرامات شهداء بعداز شهادت

راوی سید علی توکلی: چند ماه پس از شهادت ایشان ، تقریباً فصل زمستان بود که ما اراده کردیم برای زیارت اهل قبور به بهشت رضا برویم . البته وسط هفته بود و برف خیلی سنگینی باریده بود ، در هر حال ما عازم بهشت رضا شدیم . زمانیکه از وسیله ای که از بهشت رضا رفته بودیم ، پیاده شدیم ، متوجه شدیم آن بلوکی که شهدا دفن هستند جای هیچگونه رفت آمدی نیست . برف یکدست همه جا را پوشانده بود و آن زمان هم هنوز نشانه ای به عنوان عکس و یا باغچه گلی برای شهدا نگذاشته بودند . و ما متهیر بودیم که چگونه قبر ایشان را پیدا کنیم ،‌ تا بتوانیم عرش ادبی بکنیم و باز گردیم . ولی چون که اواخر زمستان بود و هوا خیلی سرد بود ،‌ در حدود 30 سانتی متر برف باریده بود . در کل ما حالت خاصی داشتیم و در یک کنار ایستاده بودیم و زیارت اهل قبور می خواندیم ، و از خدا می خواستیم یک وسیله ای پیدا بشود که ما بتوانیم بر سر مزار علی آقا حاضر شویم که یک دفعه متوجه شدیم سنگ این شهید به طور کامل از زیر برف بیرون آمده است . این در صورتی بود که حتی رد پای یک پرنده هم بر روی این برفها نبود ،‌ و این برای ما که گنه کار بودیم قابل قبول نبود ولی دقیق که جلو رفتیم متوجه شدیم که واقعیت دارد و واقعاً سنگ ایشان به طور کامل از زیر برف بیرون آمده است و خودش را نشان می دهد ، ما هم موفق شدیم که کنار ایشان قرار بگیریم و عرض ادبی خدمت ایشان داشتیم ، و خدا را شکر کردیم و برگشتیم .