وصیت شماره 1 - شهید مصطفی یمینی نجف آبادی

باسمه تعالى 
اين وصيتنامه هاانسان را مى لرزاند و بيدار مى كند .(امام خمينى )و لا تحسبن الذين قتلوا فى سبيل الله امواتا بل احياء عند ربهم يرزقون گمان مبر يد كسانى كه در راه خدا كشته مى شوند مرده اند بلكه زنده اند و نزد خداى خويش روزى مى خورند .امروز اولين روزى است كه انشاءالله عازم جبهه هاى جنوب هستيم . همين كه از قيافه شور انگيز بچه ها پيداست همه روحيه ها قوى و انشاءالله عزمى آهنين دارند .
چندين مرتبه وصيتنا مه هايى نوشته ام اما چونكه واقعا در خود لياقت شهادت را نمى ديدم آنها را پاره كرده ام و يا از روى بى اهميتى آنها را دور انداخته ام اما باز به فكر افتادم و با خود گفتم اگر اين بنده روسياه و حقير در گاه ايزد حق تعالى لياقت شهادت را پيدا نمودم اگر وصيت نامه اى ننوشته باشم مسئوليتهاى بس بزرگ ، به گردن من است پس مشغول نوشتن يك وصيت نامه كوتاه شدم .
آرى نمى دانم اما شايد اين آخرين بارى باشد كه با رو ئى سياه و اندوهگين مشغول نوشتن وصيت نامه مى باشم ، بله برادران و خواهران من واقعا حقانيت جبهه هاى اسلام را فهميده اند و عازم جبهه شدم ، پس ديگه با كى از كشت شدن ندارم و هدف اصليم خدا و بعد از آن لبيك به نداى هل من ناصر ينصرنى حسين زمان است .
مادر عزيزم من مى دانم كه نسبت به شما خيلى خيلى بعدى كرده ام اما مادرعزيزم اميدوارم از اينكه نسبت به شما خيلى بدى كردم مرا ببخشيد و بعد از آن اگر توفيق پيدا كردم و شهيد شدم گريه ات بلند نگردد و دل سردى به خود راه مده و از خدا بخواه به شما صبر عطا بفرمايد ، و اگر خواستى گريه‌ء بلند هم بكنى براى خدا و رضاى خداى متعال بكن باشد كه مورد توجه خدا قرار گيرى .
برادران و خواهران عزيزم از شما نيز مى خواهم كه هر بدى از من ديده ايد مرا ببخشيد ( انشاءالله ) دوستان عزيزم من كه نتوانستم با تمام شما خداحافظى كنم اما اميدوارم كه مرا حلال كنيد و فقط اين انتظار را دارم كه مساجد را خالى نگذاريد و همان طور كه امام عزيزمان گفت جبهه ها را خالى نگذاريد . زيرا شما دربرابر تمام خانواده هاى عزيزه داغ ديده مسئوليد من به دلايل مختلف نتوانستم چهار روز از روزهاى ماه مبارك رمضان را روزه بگيرم اميدوارم كسى اگر مى تواند به هر طريق كه مى شود زحمت اين كار را براى رضاى خدا بكشد .
برادران و خواهران شهيد پرور اميدوارم زيارت گلستان شهدا و ديدار از خانواده هاى شهدا ، اسراء ، مفقود الا ثرها فراموشتان نشود كه در آن دنيا مسئوليد .
اميدوارم كه اگر من شهيد شدم در گرفتن مراسم زياده روى نكنيد و تجملاتى نگيريد زيرا در مراسم كه برگزار مى شود بسيار اصراف مى شود در حالى كه اصراف حرام است .
در آخر سخنى از شهيد ردانى پور ( مصطفى ) مى گويم ، كسانى كه به جبهه نمى روند بعد از جنگ تا سف عجيبى مى خورند و اين جمله واقعا حقيقت دارد .
آرى كه اگر خدا اين توفيق را نصيب من كردو خواست مرا شهيد كند اميدوارم بدن مرا چون امام حسين (ع) پاره پاره كند تا در پيش ائمه اطهار سر بلند باشم ( انشاء الله ) .
ودر آخر خدا را شكر گذارم كه مرا در اين عصر و زمان قرارداد تا در زمره‌ء رزمندگان قرار گيرم دعا به اما عزيزمان يادتان نرود .
خدايا ، خدايا ، تا انقلاب مهدى خمينى را نگه دا ر .
ازعمر ما بكاه و به عمر او بيفزا .
منتظرى نستوه براى نصر اسلام محافظت بفرما .
معلولين و مجروحين شفا عنايت فرما .
زندانيان اسلام آزادشان بگردان .
والسلام %