خاطره شماره 1 - شهید مهدی نیرآبادی

بسم الله الرحمن الرحيم «ولاتحسبن الذين قتلوا في سبيل الله امواتاً بل احياء عند ربهم يرزقون» (مپنداريد آنانکه در راه خدا کشته شدهاند مردگانند بلکه آنان زندهاند و نزد خدايشان روزي ميخورند.) با درود و سلام بر امام زمان مهدي موعود و نايب برحقش ابراهيم زمان خميني کبير و با درود به روان پاک شهيدان گلگون کفن راه حق و آزادي بارالها همين افتخارمرا بس که از شر هواي نفساني؟؟؟آنها را به گورستان فلاکتبار جهت داده و پرچم سرخ حسين را که تداوم خون شهيدان؟؟؟اين را دوست ندارم که در بستر به؟؟؟چونکه ميدانم که گمراهي روزي است که خطرناک؟؟؟من مرگ با عزت را بر زندگي ذلتبار ترجيح دارد و بايد ادامه دهنده راه شهيدان زيادي همچون شهيد دکتر مصطفي چمران و مطهريها و بهشتيها سرمشق جوانان زيادي بود که؟؟؟پس من را چنان در مقابل سختيها قوي و نيرومند کن که ناله و شيونهاي استعمار نتوانند بر من غلبه کنند و از تو ميخواهم که ما را در هيچ لحظه بخود وا مگذار و هميشه و در همه جا هدايت کننده باش. بارالها من که در خود؟؟؟خونهايي است که درخت پاينده مکتب اسلام را آبياري ميکنند؟؟؟و بر تو اي پدر گرامي سلام. سلام گويم من که از بدن پاره پاره؟؟؟ و تو اي برادر عزيز اگر ديدي برادرت به شهادت رسيد بدانيد که موقع انتقام گرفتن خون شهيد از حلقوم ناپاک دشمنان اسلام است و با نام؟؟؟در زير رگبار گلوله هيچ موقع تن به سازش نداده و تا آخرين قطره خونم به جهاد و مبارزه برخواستم تا در صف شهيدان ديگر بپيوندم. و تو اي خواهرم، پيش از هر چيز که بهشت ابرقدرتها را به لرزه در آورد و ضربه مهلکي است که بر سر آنان فرود ميآيد اگر حجاب؟؟؟ آري اکنون که شهيد شدم و به کام خود را رسيدهام اميدوارم که خداوند اين تن ناقابل را از من گنهکار بپذيرد و هميشه اين شعار بر سر زبانتان باشد خدايا خدايا تا انقلاب مهدي خميني را نگهدار(انا لله و انا اليه راجعون). والسلام عليکم و رحمه و برکاته. ارادتمند همگي شما محمد نيرآبادي