وصیت شماره 2 - شهید علی رضا صالحی
بسم الله الرحمن الرحيم و به نستعين
«و لاتحسبن الذين قتلوا فى سبيل الله اموتا بل احيا عندربهم يرزقون» سوره آل عمران آيه 169 گمان نبريد كسانى كه در راه خدا كشته مىشوند مردهاند، بلكه آنها زندهاند و نزد خدايشان روزى مىخورند.درخت انقلاب اسلامى براى سيراب شدن احتيا ج به خون دارد. اما هل من ناصر ينصرنى صدا مىزند، بر ملت مسلمان ايران واجب است كه بر اين پيام امام لبيك بگويد و اين درخت را با خون خود سيراب كنند و اميدوارم كه اين انقلاب زمينه ساز انقلاب مهدى (عج) باشد.
پدرم: درود بر تو كه چنان فرزند خويش را به فرمان خــــداى بزرگ به قربانگاه فرستادى، بدان و آگاه باش كه اسماعيلت هرگز از فرمان بارىتعالى سرباز نمىزند و مرگ در راه خدا را جز سعادت نمىداند.
مادرم: سلام بر تو كه بالاخره بر احساس مادرانه ات پيروز شدى و فرزندت را روانه ميدان نبرد عليه كفار كردى و گفتى كه تو را در راه خدا هديه انقلاب مىكنم و من به وجود تو افتخار مىكنم كه مادرى از سلاله فاطمه زهرا (س) هستى .
خواهرم: تو زينب زمان باش و از هر آن چه هوس كردى بپرهيز و در را ه خدا مبارزه كن .
برادرانم: راه خدا بهترين و برترين راههاست پوينده و كوشنده در اين راه باشيد از اين كه حس كردم در مكانى راحت قرار بگيرم و در سنگر نباشم غمگين بودم من نتوانستم به خود بقبولانم كه برادران خودم در مرزها شهيد شوند و من هر روز شاهد اين باشم كه فلان قدر كشته و يا فلام قدر زخمى شدهاند.
اى پدر و مادر داغدارم چگونه من مىتوانستم مشاهده كنم كه هر روز بهترين جوانان ما كشته مىشوند و من به كارهاى روزمره مشغول باشم مىدانم كه از دست دادن من شايد غمى سنگين باشد ولى غم از دست دادن حسين بر زينب زهرا (س) سنگين نبود، مگر آنها نبودند كه كشته شدند كه دين اسلام پا برجا باشد من هم به نوبه خود از آقا و سرورم حسين ابن على (ع) درس مبارزه و جهاد و درس شهادت را ياد گرفتم من آموختم كه زندگى مادى نكبتبار است و نبايد منتظر باشيم كه مرگ ما فرا برسد بلكه بايد سراغ مرگ برويم مگر انسان يك دفعه بيشتر مىميرد پس چه بهتر كه آن يك دفعه هم در راه خدا باشد و بدانيد كه راه سعادت و خير و بركت شهادت است و ديگر راهها به بيراهه مىانجامد. و شهادت حد نهايى تكامل انسان است. وصيت من به پدر و مادر و خواهر و برادرانم اين است كه بعد از شهادتم سياه نپوشند و عزا نگيرند چون شب دامادى من است و خوب مىدانيد كه قلب و روحم هميشه پيش معبودى بود كه از همه كس به او نزديكترم و اين آرزوى من بود و مىخواهم كه شيرينى و نقل و ميوه بدهيد و افتخار كنيد كه براى اسلام و براى مردم به جهاد رفتم براى يارى نايب صاحب الزمان (عج) امام و حق و حقيقت و مبارزه با كفار است چون خداوند گفته (ما من فطره احب الله من قطره دم فى سبيل الله) هيچ قطره اى در مقياس حقيقت در نزد خدا از قطره خونى كه در راه خدا ريخته شود بهتر نيست و من مىخواهم كه با اين قطره خون به عشقم برسم كه راه خداست. بار الها، پروردگارا ! اين هديه ناقابل ما پيروان خواسته ات حضرت محمد (ص ) و فرزندش خمينى را بپذير و ما را از سربازان ولى عصر (ع) قرار بده و آرزوى ما كه همان رسيدن به شهادت مىباشد برآورده ساز و اين بنده حقيرت را جز غلامان سرور شهيدان حضرت حسين ابن على (ع) قرار بده و آرزوى من از خداوند رساندن طلوع فجر و ظهور امام زمان (عج) مىباشد. خواهش من اين است كه دست از امام و خط امام برنداريد. اما را دعا كنيد رزمندگان را دعا كنيد ، اى خدا ما را يك لحظه به خودمان وامگذار
والسلام عليكم و رحمةالله و بركاته
ثبت دیدگاه