وصیت شماره 2 - شهید محمدرضا رضایت

وصیت نامه : شهید محمد رضا رضایت
" بسم الله الرحمن الرحیم "
یا ایها الذین امنوا هل ادلکم تجاره تنجیکم من عذاب الیم تومنون بالله و رسوله و تجاهدون فی سبیل الله باموالکم و انفسکم ذلکم خیر لکم ان کنتم تعلمون .
ای کسانی که ایمان آوردید آیا راهنمائی کنم شما را بسودگرانی که برهاند شما را از عذاب الیم ایمان آورید بخدا و رسولش و کوشش کنید و در راهش بخواسته ها وجانهای خویش این بهتر است برای شما اگر بدانید .
اینجانب محمد رضا رضایت فرزند مرتضی شهادت می دهم به وحدانیت خداوند متعال یگانه معبود و شهادت می دهم به نبوت رسول اکرم حضرت محمد ص و شهادت می دهم به ولایدت علی ع و یازده فرزند بزرگوارش .
با سلام خدمت صاحب عصر و ولی زمان و نائب بر حقش امام امت و شهید پرور . خدایا در این حال که این وصیت نامه را می نویسم از تو می خواهم که مرا در راه خودت که همان راهت انبیاء و اولیاء است ثابت قدم بداری خدایا ترسم از ایناست که در راهی که تو می خواهی قدم برنداشته باشم که برنداشته ام و ترسم از این است که تمام رنجها و زحمتهائی که کشیده ام برای رضای شیطان بکار برود خدایا به رحمانیت خودت به کرم غیبت این اعمال ناقص و پر از اشکال ما را مورد قبول خودت قرار بده .
اما وصیت من به تو بادر و خواهر مسلمان مسلمان بودن و در خط ولایت فقیه قدم برداشتن و با تقوی بودن است برادرم و خواهرم سفارش من رعایت عفت اسلامی بخصوص برای تو خواهرم می باشد خواهرم حجاب را که یک سلاحی است برای تو رعایت کن و ای برادر تو هم عفت خود را حفظ کن باز توصیه می کنم تقوی رافراموش نکنید . تقوی یعنی خود را نگه داشتنیعنی خود داری از گناه تقوی یعنی به زیر پا گذاشتن تمایلات اگر انسان متقی باشد . انسان خود را از گناه نگهداشت آنوقت است که پاک می شود و لیاقت پیدا می کند که بسوی خدا برود بادران از جنگ خسته نشوید از جهاد مایوس نشوید این یک امتحان است این یک آزمایش است که خداوند متعال از ما میکند و می خواهد ببیند چقدر مقاوم هستیم می خواهد ببیند چقدر دینش رادوست داریم فرستادگانش را دوست میداریم اما بدانید انشا ء الله بدنبال هر سختی و مشکلی آسانی است بدنبال این جنگ فتح و پیروزی نصیب ما خواهد اگر این جنگ بقول امام 20 سال هم طول بکشد از پای ننشیند .
سخنی با پدر و مادر عزیزم : پدر و مادر عزیزم نمی دانم که چگونه برای شما سخن بگویم و چگونه در نهایت شرمندگی باشما صحبت کنم می دانم که در تمام مدت عمر هیچگانه فرزند خوبی بای شما نبوده ام می دانم که هیچگاه حق فرزندی را ادا نکرده ام و حال که صحبت از عرض پوزش است نمی دانم که با کدام زبان اظهار ندامت کنم مادر عزیزم عذر می خواهم از شما مادر جان و پدر عزیزم باید مرا حلال کنید زیرا بدون حلالیت شما من چگونه بهدرگاه خدا روم و چگونه فاطمه زهرا س و علی ع به من نظر کند و از قول من از همه همسایگان و خویشان طلب حلالیت کنید و ما را هم فراموش نکنید .
چون اگر انسان دستش از این دنیا کوتاه شد احتیاج به زنده ها دارد به اندازه 20 روز نماز و 2 روز روزه نذری دارم که یا خودتان آنها را انجام دهید و یا به کسی واگذار کنید باز از شما طلب حلالیت می کنم و دعا به رهبر را فراموش نکنید .
" والسلام "