همت در رفع مشکل ديگران

راوی احمد دادی القار : برادرم محمدرضا دررابطه با حل مشکلات افراد تا جایی که در توانش بود حلال مشکلات بود واگر حتی خودش نمی توانست شخصا کاری انجام دهد به افراد یا جاهایی مراجعه می نمود که بتواند از طریق آنها این مشکل را حل کند.در این زمینه خاطره ای به یاد دارم که یکی از همسایه ها که پیر زنی بود وچند تا بچه صغیر داشت وهمسرش که یک کارگر بود، خدا بیامرز یک روز که از سر کار با دوچرخه بر می گشته ماشین به او می زند وفوت می شود. این پیرزن زمینی داشت که نمی دانم به چه شکلی بود که در طرح بود یا اداره ای روی آن زمین دست گذاشته بود، فقط به او گفته بودند که این زمین به شما متعلق ندارد آن پیر زن بنده ی خدا نمی دانست که آن زمین کجاست ویا حتی چند متر می باشد. دیگر هم دنبالش را نگرفت، چون نه سوادی داشت ونه توان آنکه بتواند کاری انجام دهد، برای همین برادرم محمدرضا رفت ودنبال این قضیه را گرفت ومتوجه شد که آموزش و پرورش آن زمین را گرفته ومتقابلا یک زمین دیگری برایش گرفته بودند و سندش را نیز آورد وبه پیر زن داد. بعدهم خانه ی مخروبه ای را که درآن زندگی می کردند فروختند وبا پول آن، همان زمین را ساختند. که آن پیرزن وبچه هایش هرموقع مرا می بینند برادرم را دعا می کنند وقدردان تلاش های او هستند.