وصیت شماره 1 - شهید عبدالرسول جان نثاری لادانی

به نام خدا
گمان نکنید آنهایی که در راه خدا کشته شده اند مرده اند بلکه آنها زنده اند و در نزد پروردگار روزی می خورند.
اینجانب عبد الرسول جان نثاری وصیت نامه خود را در حالی می نویسم که آغازم مقدم حق علیه باطل می باشم وصیت من به ملت شهید پرور و قهرمان ایران این است که پشت جبهه با قدمهای استوار و محکم نگهداری کنند و به امام عزیز دعا کنند و اسلام را یاری کنند و حتی جان و مال و هستی خود را فدای اسلام کنند. شهید شدن من هیچ گونه ناراحتی نداشته باشی زیرا کسانی هستند که جای را پر کنند و اسلام را یاری کنند و خداوند ما را دعوت کرد و ما هم دعوت خداوند را با صمیم قلب پذیرفته ایم . اما وصیت من به پدر و مادر عزیزم .
مادر عزیزم وقتی خبر شهادت من به شما رسید هیچگونه ناراحتی نداشته باشی زیرا فرزندانی که شهید شده اند مال پدر و مادر ها نبودند فرزندان اسلام بودند و به جای گریه کردن برای من به امام امت و پیروزی اسلام دعا کنید من فقط خواهشی که از خانواده عزیزم دارم ادامه دادن راه من است مقداری مال من از این دنیای فانی دارم که مقداری از آن را برای رضای خدا ، به جبهه ها کمک کنید و در ضمن خانواده دایی احمد دلداری بدهید و بگویید که این راه ، راه هر فرد مسلمان است این دستور خداوند متعال است.
و السلام علیکم و رحمه الله و برکاته.