وصیت شماره 1 - شهید محمد ابراهیمی پیارانی

بسم الله الرحمن الرحیم
بنام خداوندی بخشنده مهربان با درود فراوان به رهبر کبیر انقلاب اسلامی و بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران و امام خمینی و سلام گرم و درود فراوان نثار رزمندگان جبهه های حق علیه باطل که با نثار جان خود درخت پر بار اسلام را آبیاری می کند ؟ را گلگون می کند و با خون سرخ خود خاک ایران زمین را رنگین می کند من لیاقت شهید شدن را ندارم و می دانم که خداوند این لیاقت شهید شدن را به من نمی دهد خوشا به حال آنها که زودتر راه حق را رفته اند و جانش را فدای این خاک اسلامی که خونهای بی گناهی رخنه شده است و هر روز تعدادی بشماری از جوانان این وطن جان خود را فدای امام و دین و قران می کند تا این انقلاب اسلامی را در تمام کشورهای مستضعف پیاده کند من از تمام برادران می خواهم که به جبهه ها بروند و برادران رزمندگان خود را یاری کنند که این دشمن خود فروخته را از زمین خود بیرون کنند جبهه ها را خالی نگذارند من می دانم که نیستم پر از گناه و درد است خدایا تا مرا نیامرزی از این دنیا ؟ خداوند اگر من را جزو سپاهیان خود قرار دادی و شهید شدم به تمام پدران و مادران شهید صبر عنایت کن همین طور پدر و مادر خود من خود را آماده کرده ام که در راه دین و قرآنت قدم بردارم و از آنها دفاع کنم اگر در دوران جوانیم نادان بودم و گناهی مرتکب شدم مرا ببخشی از پدر و مادر خود می خواهم که برای من گریه نکنند و افتخار کنند که پسر در راه خدا داده اند یا تمام رزمندگان را در جبهه ها یاری کن ای پدر و مادر مرا حلال کنید همین طور از دوستان من خداحافظی کنید و از آنها بخواهید که مرا حلال کنند براران من رزمندگان را در جبهه ها یاری کنند و اسلحه بر زمین افتاده مرا به دست گیرند و قلب دشمن را هدف قرار بدهند و انتقام را از آنها بگیرند اسلحه ای که 10 ماه در کردستان با آن می جنگیدم و با صدای قرن آن دشمن را از پا در می آورم نگذارید که اسلحه ام بر زمین قرار گیرد او را برادرید و صدامیان را به خاک و خون بکشید مادرر جان مرا حلال کن و شب جمعه ها بر مزارم دعای کمیل برقرار کنید به یاد شهیدان انقلاب در مراسم ها شرکت کنید و یکی از عکسهایم که در جبهه گرفتم بر مزارم نصب کنید خداحافظ دوستان مرا در امامزاده دفن کنید پیش پسر عمه ام رضا تنها نیست .
"والسلام"