وصیت شماره 1 - شهید اکبر مزروعی سبدانی

" بسم الله الرحمن الرحیم "
و لا تحسبن الذین قتلا فی سبیل الله امواتا بل احیا ء عند ربهم یرزقون .
مپندارید کسانی که در راه خدا کشته می شوند مرده اند بلکه انها زندگانی هستند که در نزد پروردگارشان روزی می خورند .
با درود به رهبر انقلاب ابراهیم زمان روح خدا خمینی بت شکن وبا درود به روحانیت مبارز بخصوص ولایت فقیه آیت الله منتظری و با درود بر همه شهدای راه حق از کربلای حسینی تا کربلای خمینی و با سلام به امت شهید پرور ایران اولین وصیت من این است که به فریاد هل فی ناصر ینصرنی حسین زمان لبیک گویند باشد که ادامه دهندگان راه حسین بن علی باشید و از پدر و مادر عزیزم می خواهم که در فقدان من گریه نکنید بلکه باید افتخار و خوشحال باشید که فی در راه خدا کشته شده ام و پیامی که به رفیقان و برادران خود دارم این است که همیشه در راه امام قدم بگذارند چرا که راه امام راه خدا می باشد و از آنها می خواهم که با هم اختلاف و جدائی نداشته باشند چرا که اختلاف و تفرق بین مردم و شما در شان مسلمان نیست و دشمن از تفرقه بین مسلمانان استفاده می کند و موجب شکست همه ی مسلمانان می شود و پیام دیگر ایناست که ای برادران من یک جان داشتم و این هم در راه خدا ؟ کردم و شما هستید که باید ادامه دهنده راه من که راه شهداست باشید .
من از پدر و مادرم و دیگر دوستان بخصوص خانواده های شهدا می خواهم که دعای به امام را فراموش نکنند تا شاید مهدی بیاید و تمام جهان را گلستان کنند در رابطه با تکالیفی که انجام نداده ام از پدر ومادرم می خواهم که یکسال و نیم نماز و روزه برای من ادا نمایند .
از پدرم و مادرم می خواهماز 16000 هزار تومان که داشتم 5000 تومان آن به کسی بدهند که نمازم را حتما برایم بخواند و ضمنا 2400 تومان از محمود طلبکار و 2400تومان نیز قرض الحسنه مارچین بدهکارم که پول را از محمود بگیرید وبه بانک بدهید .
و بپرسید که هر کس که از من پول طلبکار است طلبکاری او را بدهید که در دنیا آخرت مسئول نباشم اممیدوارم که به وصیتهای من حتما عمل شود .
ضمنان حدود 300 تومان خمس بدهکارم لطفا آن را بدهید .
" والسلام "