وصیت شماره 1 - شهید غلامرضا گلزار

" بسم الله الرحمن الرحیم "
و لا تحسبن الذین قتلو فی سبیل الله امواتا بل احیا ء عند ربهم یرزقون .
مرده اند بلکه زنده اند پروردگارشان روزی می خورند درود بر یاوررزمندگان مهدی موعود ( عج) ونائب بر حقش خمینی کبیر و سلام بر امت شهید پرور ایران .
اکنون که کشور اسلامی ما مورد تهاجم خصم کافر قرار گرفته و شیاطین بزرگ آمریکا و شوروی لحظه ای از مکرشان علیه ما بر نمی دارد و فرزند حسین ( ع) ندای هل من ناصر ینصرنی سر می دهد و می گوید به فریاد اسلام برسید ایا زمان لبیک نرسیده است رهبری که در این راه پفراز و نشیب انقلاب اسلامی ما لحظه ای از خط حسین خارج نشده این گوشزد می شود که آنهائی که کاسه از آتش داغ تر هستند و زیر لدای امام زمان (عج) به اسلام خیانت می کنند بیش از این رسوا شوند . اکنون که لیاقت جهاد فی سبیل الله را یافته ام و صحنه کربلا را کاملا تکراری می بینم فرصت غنیمت می دارم و دست از یاری فرزند حسین بر نخواهم داشت که یاری او همانا حسین (ع) است و ای کاش صدها جان داشتم و هر بار فدای اسلام می کردم .
پدر و مادرم و همسر گرامیم خون من رنگین تر از خون علی اکبر نیست خون من ضلال تر از خون قاسم تازه داماد نیست . اگر اشکی می خواهید بریزید به یاد علی اکبر حسین بریزید در آن هنگامه ای که خبر شهادت فرزندتان را بشنوید سجده شکر بجای آورید که ما همه از خدائیم و به سوی او باز خواهیم گشت ، شکر کنید خدارا که فرزندتان را حسینی کرد و شما را به خیل کاروان زینب رسانید آیادر قیامت با زینب کبری محشور شدن جای شکر گزاری ندارد و الله اگر تعقل کنیم بسا جای شکر است .
و اما وصایایی هم با دوستان و آشنایانم دارم : عزیزان یادتان باشد مساجد سنگرهای اسلام است و تا مساجد پر نشود نیرو های جبهه تامین نخواهد شد و اما از شهدای زنده و خانواده های شهدا خواهانم که امام را دعا کنند و سلامتی و طول عمر او را از خداوند متعال خواهانم .
دیگر عرضی ندارم فقط خواهشمندم یک قبض 5 هزار تومانی بانکی در دست آقا مصطفی است که داده شده به او در بابت بد هکاری بدهد به استاد قبلی .
" والسلام"