وصیت شماره 1 - شهید رسول کیانی زهرانی

سم الله الرحمن الرحیم "
با درود فراوان بر محمد و آلش و تمام شهیدان اسلام و رهبر کبیر بزرگمرد انقلاب اسلامی ایران و جهان وتمامی رزمندگان اسلام از مجروحین و معلولین و افراد گمنام وخانواده های آنها کلام را آغاز می کنم . به نام آن کسی که ما را آفرید و به دست شما عزیزان به امانت سپرد و حال پس گرفته : ای عزیزانی که نوشته ام به شما می رسد خوب توجه کنید عزیزان مرگ حق است و همه شما هم خواهید آمد لیکن اعمال است که با ان هستیم و همیشه اعمال ما با آن است پس توشه برای آن روز سخت یعنی قیامت بر گیرید و بار سفر ببندید که روز طولانی و راه دشواری در پیش است و بهترین توشه به قول قرآن همانا تقوا است .
یعنی ترک محرمات و انجام واجبات می باشد عزیزانم ای همه دوستان و آشنایان و قوم و خویشان فریب زرق و برق دنیا را مخورید دل به آن مبندید که هلاک خواهید شد و کمی فکر کنید که با خود چه کار می کنید به اسلام فکر کنید از نماز مواظبت کنید بموقع نماز را هر چه باشکوهتر و با جماعت بر گزار کنید به مصامین و معانی ادعیه توجه کنید که انسان به دعا به معرفت پروردگار خواهد رسید عزیزان دنیا را اگر صدها سال هم درون آن زندگی کنید آخر ترک خواهید گفت و تنها خواهید شد سعی کنید برای رضای پروردگار کنید و رضایت او را فراهم کنید از حرفهای رهبر کبیر انقلاب این پیر جماران سرپیچی نکنید که در روز قیامت گرفتار خواهید شد او را دعا کنید که او بود ما را نجات داد از زیر استعمار و استعمار شرق و غرب و ما را بیدار مان کرد مواظب باشید که خواب نباشید سرتان بسنگ خواهد خورد و پشیمان می شوید و دیگر توبه فایده ندارد تا زود است . بیدار شوید و سرتان را بلند کنید که به چاه نیفتید و باز هم مواظب باشید که از یاد پروردگارتان غافل نشوید و دعا کنید تا این که سعادتمند شوید و اما ای پدر و مادر عزیز و مهربانم شما که مرا بخواست و یاری خداوند پروریده اید من چگونه از شما می توانم تشکر کنم امیدوارم که انشا ء الله خداوند به شما اجر بدهد و او از شما تشکر کند من فقط در جبهه که بودم به شما دعا می کردم و امیدوارم که مرا ببخشید و مرا حلال کنید مادر عزیزم من امانتی بودم که خداوند مرا به دست شما سپرد و حال هم گرفته و غمگین مشو و اگر که غمگین شدی و گریه می کنی مواظب باشی که از خط اسلام منحرف نشوی و دعا به امام بکن و من از همگی دوستان و برادران و خواهرم یکبیک حلالیت می طلبم و از کلیه دوستان هم همین طور که شما از طرف من از آنها حلالیت بطلب و بگو که من را حلال بکنند و شما ای همسر عزیز ومهربانم از این که من نمی توانم از زحمات چند وقت شما را تلافی بکنم و در آن روز و شبها که چقدر بیدار می کشیدی و همیشه به فکر من بودی می دانم و فهمیده بودم ولی چه کنم که احساس وظیفه دیگر به من مهلت نداد و خداوند بزرگ به شما صبر عظیم عنایت بفرماید که بتوانی شهادت همرسرت را تحمل کنی خدانگهدار باشد . امید من این است که شما خوشبخت بشوی خدای ناکرده مبادا که به عنوان وفاداری به من شوهر نکنی بلکه این کار خوبی نیست و شما شوهر کنی به هر که خودت می خواهی و اگر از اقوام خودم هر کدام باشند و شما بخواهی دیگر عرضی نیست باز هم سفارش من این است به تو ای همسر عزیز و مهربانم تو گلی بودی از گل های زهرا و فاطمه و انشاء الله که بتوانی زینب وار و زهرا وار مقاومت و صبر داشته باشی انشا ء الله بتوانی درسی بیاموزی به بقیه از هر لحاظ که باشد از لحاظ حجاب از لحاظ مقاومت و صبر و از هر لحاظ دیگر مانند غیبت کردن را به
انها بیاموزی و آموزگارشان باشی خدانگهدار همگی شما و به امید آن شب جمعه هائی که در دعای کمیل بر سر مزارم بیایی و گریه برای امام حسین (ع) و دعا برای امام امت و ظهور حضرت مهدی .
و ای پدر و مادر و برادران و خواهر عزیزم : وصیت من از اینکه یک مغازه و مقدار پولی که در بانک صادرات است این است که مقداری هم در قرض الحسنه است در حدود 4 هزار تومان به آنجا بدهکارم بردارید و بقیه را به همسرم بدهید و ای برادرم مغازه را هر طوریکه می دانی به آقا رسول بده که کار کند و در آمد آنجا را هم به همسرم بدهید و یک دستگاه موتور سیکلت را به بسیج بدهید .
" والسلام"