وصیت شماره 1 - شهید مجید کلاهدوزان

بسم الله الرحمن الرحيم با سلام به مهدى موعود امام زمان(عج) و سلام به امام خمينى و سلام به مادرم و پدرم و همه دوستان و همه آشنايان .
مى‌دانم كه ديگر شبهاى آخراست با بچه‌ها دورهم هستيم و انشاالله تا نزديكى عيد همه رفتند ولى ما كه گنهكاريم ما كه در جا مانده ايم .
مى دانم كه خدا كالايى خوب مى خرد و آن هم جان است ولى مى ترسم كه كالايى من گنديده باشد و اى ؟؟؟ من چكنم كه كالايم از بين رفته است ديگر با چه روى به صورت شما نگاه كنم ديگر به در خانه كى برويم ؟؟؟ امام زمان را دارم و خدا را جايتان خاليست كه هر شب امام زمان مهمان يكى است يك شب مهمان آن اتاق و شب ديگر مهمان آن اتاق بچه ها چنان مهدى را صدا مى زنند چنان ناله ميكنند چنان درمانده نزد خــــــدا مى‌گويند كه مهدى (امام زمان ) مى آيد مى‌آيد دراتاق و با يكى از بچه ها حرف مى زنند مى گويند شب حمله مرا مى بينند واى برمن بدبخت واى برمن گنهكار كه كورم؟؟؟ببينم فرمانده ام را واى برنوكرى كه ارباب خود را نبيند چطور نوكرى بميرد ولى صورت اربابش را نبيند .
جايتان خاليست كه هرشب از اتاق صداى يابن الحسن و يازهرا صداى يا حسين بالا مى رود ولى نمى دانم كه امام زمان امشب مهمان كيست آنقدر فرياد مى‌زنيم كه به ناله هاى؟؟؟كند و شايد به صداى شما و به ناله شما توجه كند و مرا ببخشد دفعه قبل كه به من توجه نكرد مرا گذاشت و رفت ولى اين‌دفعه دامنش را مى‌گيرم و باهاش مى‌روم اگر او ببردم اينجا همگى صــدا مى‌زنند فرياد مى‌زنند هر اتاق يك دمى مى‌زند يكى كربلا مى‌گويد يكى شهادت ولى من بدبخت اين وسط با كى‌حرف بزنم اگر امام نيامد عوض گريه خون گريه مى‌كنم ولى نمى‌آيد. همان حسين است كه نام گروه ما هم ؟؟؟ حسيـــن است تا به كربلا بروم بر نمى‌گردم از همينجا كه پشت جبهه است سلام بر حسين كنم فكر مى‌كنم صدايمان به او رسد چون جنگ‌و حمله نزديك است بله انشاء الله با دعاى شماها حمله آخر باشد اين حمله جا و مكان مشخص ندارد كه انشاءاله عيدى شماها اول شهادت من گنهكار و دوم كربلا باشد.
«والسلام »