وصیت شماره 1 - شهید سیدیدالله کاظمی شیخ شبانی

بسم الله الرحمن الرحیم
و لا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل احیاء عند ربهم یرزقون .
گمان مبرید کسانی که در راه خدا کشته می شوند مر ده اند بلکه آنان زنده اند و نزد خدایشان روزی می خورند وبرای ملت ما شهادت یک رستگاری بزرگ است و بچه خردسال و پیرمرد بزرگ آرزوی شهادت می کند و این بارر شهیدی دیگرر از تبارها پیلیان به خیل کاروان شهدای اسالم پیوست و به آرزوی بزرگ دیریهن خود رسید باشد که ما هم مانند او این چنین باشم وصیت من این است هک اگر لیاقت شهادت داشته بشم بعد از شهادتم خواهش هک از پدر و مادر و خواهر و برادرهایم دارم این است که برای من گریه نکنند هر کس که خواست به پدر و مادرم تسلیت بگوید به جای تسلیت تبریک عرض کنند و دیگر حرفهای من این است که چیزهائی را که دارم عبارتند از ...
و می داید که چرا من به جبهه رفتم چون می خاوستم دین اسلام را به سهم خودم آبیاری کرده باشم و راه دائی عزیزم سید عیدی محمّد را ادامه داده باشم اگر من به آرزویم رسیدم به تمام خویشان و بستگان که سراغ من را می گیرند تبریک عرض کنید و من در هیئت حضرت زهرا یک دفترچه قرض الحسنه باز کردم که مقداری پول ناقابل در آن است از شما می خواهم که این پول را به رزمندگان در جبهه تقدیم کنید دیگر حرفی ندارم و پیامی که برای مردم شهید پرور اصفهان دارم این است که انها هم پشت جبهه را خالی نگذارند چون پشت جبهه مهمتر است خدایا ما به ندای امام حسین در روز عاشورا پاسخ دادیم خدایا از ما قبول کن ما را با شهداس صدر اسلام محشور گردان خدایا مردم ما را آگاه گردان و مطیع و فرمانبردار اماممان قرار ده .
خدایا مردم ما را متوجه دنیای دیگر کن که این زندگی را فقط محل عبور و محل رشد بی ابند .
خدایا رهبرمان را یاری کن خدایا تو را شکر می کنم که این راه را به ما نشان دادی و از تو می خواهم مردم ما را در شناخت راهت یاری کن .
" والسلام"