وصیت شماره 2 - شهید سیدیدالله کاظمی شیخ شبانی

بسم الله الرحمن الرحیم
سلام من به رهبر عزیز و درود به مردم شهید پرور اصفهان وصیت من این است که اگر من لیاقت داشته باشم و شهید بشوم بعد از فوت من خواهش که از پدر و مادر و خواهر و برادرهایم دارم این است که برای من گریه نکنند و هر کس که به پدر و مادرم من خاوست تسلیت بگوید نگوید و برای من تبریک عرض کنند و دیگر حرفهای من این است که چیزهائی که من دارم عبارتند از دو عدد چرخ دو عدد قلک که یکی از قلکها رمزی است که رمز آن از چپ براست است و 9 - 2 است و قلکی دیگر که دارم مقداری پول در آن است که می خاوهم دو عدد حرفی که دارم چرخ را که کوچک است بفروشند و برای عباس یک چرخ کوچک بخرند که دلخواه او باشد و چرخ بزرگم را برای غلام رضا نگه دارند حتی اگر خراب بشود و این چرخ از من به یادگار برای برادرم که کوچک است باشد که من از یادش نروم و پول قلکی آهن را هر چه که هست 30 تومان آن را به عبد الرحیم احمدی فرزند سید محمّد احمدی بدهند و می دانید که چرا من به جبهه رفتم چون می خواستم دین اسلام را به سهم خودم آبیاری کرده باشم و راه دائی عزیزم سید عیدی محمد احمدی را ادامه داده باشم اگر من به آرزویم رسیدم به تمام خویشان و بستگان که سراغ من را می گیرند تبریک عرض کنید .
من 16 تومان به محسن مجیدی که در خیابان پل شیری- صائب که پدر آن لباس شوئی یا خشک شوئی دارد بدهکارم اگر من برنگشتم که خودم می دهم ولی اگر برنگشتم 16 تومان به او بدهید و بگویید که کاظمی شهید شده است و من در هیئت حضرت زهرای خودمان یک دفترچه قرض الحسنه باز کر ده ام که مقداری ناقابل در آن است و آن را هر چه که هست بدهید به آن که خودتان می دانید که می دانید که می تواندد با این مقدار پول خرج زن و بچه هایش را بدهد و در عرض یک شب دیگر حرفی ندارم .
شهیدا قلب تاریخند .
" والسلام"