بدون عنوان

در خانه برای خواهر کوچکترش روضه می¬خواند و گاهی هم روضه¬ی شهادت خودش را برای او می¬خواند و به خواهرش دلداری می¬داد و می¬گفت برایم گریه نکن و صبور باش. خواهرش چون کوچک بود و سنی نداشت، این سخنان را که می¬شنید می¬ترسید و گریه می¬کرد که چرا برادرش این طور شهادتش را ترسیم مینماید.(نقل از خانواده شهید)