بدون عنوان

به دلیل اینکه شهید نارنجى از مشکلات خانوادگى و خصوصاً مشکل مادى اینجانب مطلع بودند در هنگام خدمت بدون اینکه من آدرسى به وى داده باشم و یا سؤال و تلفنى بکند مرا پیدا کرد و حدود چند هزار تومان پول مقابلم گذاشت و گفت: هر چه دوست دارى بردار که من فقط مبلغ کمى برداشتم چرا که اصرار بیش از اندازه‏اى مى‏نمودکه پس از شهادتش آن مبلغ را به خانواده‏اش باز گردانم. مى‏دانم که وى آن پول را به عنوان قرض به من نداده بود و خیلى به فکر بیچاره‏ها بود. اصلاً افرادى مثل شهید نارنجى در ایران بسار انگشت شمار بودند.
راوی: سکینه غلامی