مهارت نظامي و فردي

در ابتدای جنگ، سپاه به آن صورت سلاح سنگین نداشت. سلاح خوبش همان ام یک بود . براتعلی به عنوان یک مبتکر و پیشنهاد کننده به مسئولین سپاه به فکر تهیه مواد منفجره افتاد که خودم یکی از شاگردان ایشان بودم. در محلی در بیرون شهر باغی بود که آنجا با هم کار می کردیم و بچه ها را سفارش به رعایت مسائل امنیتی می کرد. سه راهی لوله آب را با مواد منفجره زیادی تهیه کرده بود که الان اسامی شان در ذهنم نیست حدود هشت نوع مواد منفجره تهیه می کرد و داخل سه راهی ها می ریخت و ما نیز در پوش سه راهی ها را با آچار سفت می کردیم و ایشان به ما دستور داد که لای لوله ها را با مسواک هایمان خوب تمیز کنیم که وقتی با آچار سفت می کنیم منفجر نشود. یادم هست که یکروز یکی از نیروها فراموشکرده بود که در پوش را خوب تمیز کند در حینی که داشت با آچار سفت می کرد یک دفعه منفجر شد و پرت شد داخل جوی آب که خوشبختانه هیچکس صدمه ای ندید و بیش از یک ماه کار کردیم پنج تن مواد منفجره آماده شد که من با یک خاور به همراه چندتن از بچه های سپاه مواد منفجره ای که ایشان تهیه کرده بود را به اهواز بردیم. یکی از مسئولین مشهد بنام شهید رستمی وقتی این مواد منفجره را دید تعجب کردند با شهید چمران تماس گرفت. سریع چند نقر از گروه شهید چمران آمدندو نگذاشتند ما از مواد استفاده کنیم.گفتند: « ما نیاز بیشتری یه این مهمات داریم و ما با همان خاور این مهمات را به سوسنگرد منتقل کردیم و شهید رستمی به همراه این مهمات به محل استقرار نیروهای شهید چمران رفتند.»