حرمت والدین

یادم می آید درمراسم شهادت برادرم ابراهیم ، چون اسماعیل در کارهای برق سررشته داشت .حجله ابراهیم را خودش تزئین کرد و زمانیکه کار حجله تمام شد به داخل منزل آمد و متوجه گریه های مادرم شد و به خاطرعلاقه زیادی که به مادرم داشت .به ما گفت : مراقب مادر باشید و او راآرام نمائید صحبتهای ما مادرم را آرام نکرد و اسماعیل با اینکه هیچوقت به مجلس زنان نمی آمد دیگر طاقت نیاورد و از بین جمعیت گذشت و خودش را به مادرم رساند و از او خواست که بی تابی نکند و درحالی که مادرم بر زانو هایش می زد سر بر بالین مادرم گذاشت و گفت : به جای کوبیدن بر زانوهایت مشت بر سر من بکوب چرا که جنگ ادامه دارد و پاهایت باید به تو یاری دهند تا در خیلی از مراسمات جوانان شرکت نمائید و مادر با بوسیدن سر اسماعیل و تسلیت گفتن به او آرام گرفت.