لحظه و نحوه شهادت

راوی رضا نظری ناظرمنش : امیر ابتدا در عملیات کربلای 5 مجروح و به دلیل نداشتن برگ شناسایی به عنوان مفقود به پشت جبهه منتقل شده بود. از طریق اهواز مطلع شده بودیم که ایشان ضربه مغزی شده و ما احتمال می دادیم که شاید به تهران، شیراز یا تبریز رفته باشد، با برادرم دیگرم به سمت تهران حرکت کردیم. در بیمارستان آسیای تهران پسر عموی مادرم که دکتر بود پیداش کرده بود. ساعت 30/ 10 صبح بود که ما ایشان را به صورت مفقود و در حالت بی هوشی پیدا کردیم. ایشان را داخل اتاق icu گذاشته بودند و ملاقات ممنوع بود. ما از پشت پنجره با حالتی مأیوسانه به ایشان نگاه می کردیم. از ساعت 11 صبح تقریبا بدن ایشان شروع به فعالیت کرد. با دیدن این صحنه پزشک معالج اظهار امیدواری کرد ولی بعد از ساعت 12 دکتر گفت: اگر درجه حرارت بدنش بیشتر بالا رود احتمال از بین رفتنش است. به هر صورت بدنش تا ساعت 4 بعد از ظهر شروع به فعالیت کرد و شدت حرارت بدنش زیاد شد و ضربان قلبش بالا رفت و به شهادت رسید. شهید را به معراج منتقل کردند و در معراج حضور یافته و مشخصات شهید را اطراف جعبه نوشتیم که مفقودالاثر نباشد.