پيش بيني شهادت

راوی علی تقدیسی : یکبار به اتفاق رمضانعلی به مرخصی آمده بودیم . زمانی که در مرخصی بودیم مصادف شده بود با تشییع جنازه شهید صحراگرد که ما هم در مراسم شرکت کردیم . در آن لحظه ای که جنازه ی صحراگرد را به داخل قبر می گذاشند ایشان به یک قبر خالی که کنار مزار شهید صحرا گرد بود خیره شده و به فکر فرو رفته بود . گویی به ایشان الهام شده بود که این مزار متعلق به خودش است . از ایاشن پرسیدم آقای نامدار چی شده است ؟ گفت : چیزی نیست. گفتم : بیا برویم بعد با هم رفتیم و همان طور که پیش بینی کرده بود ایشان شهید شد و در کنار مزار صحرا گرد جای گرفت .