شناسه: 149159

تهجد و عبادت

راوی مرضیه جلالی طلب: زمانیکه بچه اولمان 3- 4 ماهه بود، یک شب نورالله کاظمیان در حین خواندن نماز شب به قدری گریه می کرد. که من از خواب بیدار شدم و در حالی که بی تاب شده بودم به ایشان گفتم: مگر شما چه گناهی مرتکب شده ای که این قدر ضجه و ناله می کنی؟ ایشان مرا دلداری داد و گفت: تو باید صبور و مقاوم باشی. من در جواب شهید گفتم: من دوست دارم مانند حضرت زهرا (س) و علی (ع) زودتر از شما از این دنیای فانی به دریا باقی بشتابم. شهید در جواب من گفت: هر چه قسمت باشد همان خواهد شد. اگر عمر من تمام شده باشد چه در کنار شما باشم یا در جبهه، خواهم رفت.

مطالب پیشنهادی

ثبت دیدگاه