عشق شهادت

راوی علیرضا رضایی: ایشان هر بار که از جبهه بر می گشت ، یک خط به وصیتنامه اش اضافه می نمود وصیتنامه وی یک ورقه بزرگ بود . گذشت زمان و مراجعات مکرر به آن ورقه ، باعث شده بود که کهنه و فرسوده شود . علتش را از وی سؤال کردم و گفتم : برادر داخل دفتر یا کاغذ نویی بنویس . گفت : چه کنیم؟ این ورق را از اول شروع کردیم و هر بار که می رویم و از این عملیات بر می گردیم یک خط به آن اضافه کنیم. فکر می کنم عملیاتی بعدی نخواهم بود، اما باز می بینم که مانده ام. نمی دانم چه مسئله ای است که خداوند نمی خواهد ما راحت شویم. باز که اینجا می آییم باید یک خط اضافه کنیم. قبلاً چند خط نوشته ام ، دیگر وقت بازنویسی آن را ندارم و هر بار که می روم آن را در جیبم می گذارم .