حالات معنوي خاص

راوی علی کاظمی: اکثر مأموریت ها با هم بودیم . آن شب هم به علت کولاک شدید در جاده مانده بودیم که راه باز شود و صبح زود حرکت کنیم . زیرا داخل ماشین را با گاز پیک نیک پر کرده و به خواب رفتیم . نیمه های شب بیدار شدم ولی از هادی خبری نبود . با اندکی تجسس او را در حالی پیدا کردم که با اشک به نماز شب ایستاده بود . با مشاهده آن حالت عرفانی و ناله های الهم الرزقنی توفیق الشماده فی سبیلک والعفو گفتن ها ، بر حال خود تأسف خوردم که در غفلت و بی خبری به خواب خرگوشی فرو رفته ام و بیشتر شیفته اش شده ام که حتی در آن هوای سرد هم نماز شبش ترک نمی شود ، خصوصاً اینکه از خانه و کاشانه و همچنین دانشگاه جبهه هم که معمولاً مستعد این اعمال است دور بوده و این چنین عبادتی مقبول است .