عشق به جهاد

یادم می آید که سالهای اولیة جنگ بود به لحاظ اینکه تعداد مربیان آموزشی کم بودند سپاه بخشنامه کرده بود که مربی ها حق ندارند در جبهه های جنگ حضور پیدا کنند . ولی بعضی از نیروهای سپاه آنقدر شیفتة جنگ بودند و آنقدر تمایل داشتند که در جبهه حضور پیدا کنند که مسئولین حریف اینها نمی شدند که اینها را به هر شکلی هست نگهدارند . آقای عظیمی هم یکی از همین نیروهایی بود که با اصرار زیادی می خواست که او را به جبهه اعزام کنند . او به مسئولین گفت : من که جبهه و جنگ را ندیدم ، حالا درست ایت که دورة تخصصی را گذرانده ام ولی من که جبهه و جنگ را ندیدم چه توری می توانم نیرو را آموزش بدهم و موثر باشم روی نیرو ؟ ! من که خمپاره را ندیدم و صوت خمپاره را نشنیدم چه طوری می توانم به نیرو آموزش بدهم . و با این منطق مسئولین را توجیه کرد و باعث شد که به جبهه اعزام بشود و پس از کسب تجارب در بازگشت مجددبه مراکز آموزشی سپاه به نیروهای آموزشی این تجارب را به نیروهایی که قرار بود به جبهه بروند انتقال داد .