توجه در نماز

به روایت از فاطمه عجم زبید : یکی از خاطره هایی که یادم می آید، اوایلی بود که قبل از 9 سالگی نماز می خواندم. به من و خواهرم گفت: یک مسابقه ای در نماز خواندن برایتان می گذارم، هر کدام سریعتر نمازتان را خواندید، به او جایزه می دهم، من که نمی دانستم نماز باید با خشوع باشد و هر چه آهسته تر و متواضعتر خوانده شود، بهتر است. آمدم و نمازم را تند تند خواندم و نمازم را سریع تمام کردم. وقتی تمام شد، خواهرم دیرتر نمازش را تمام کرد. چون دو ، سه سال بزرگتر بود. بعد با تعجب دیدم، جایزه را به خواهرم می دهد گفتم: من که زودتر تمام کردم و گفت: می دانی که زود تمام کردن نماز که حسن نیست. می خواستم شما را امتحان کنم، ببینم که درک می کنید که جایزه برای چه بوده است. این خودش از بهترین خاطراتی بود که اهمیت زیادی به نماز و روزه می داد، اکثر روزها روزه بود.