خاطرات جنگی

به روایت از علی رضا عاصمی : در پاکسازی میادین مین صحنه های فراموش نشدنی زیاد است . درعملیاتی مشغول پاکسازی میدان مین بودیم که یکی از برادران پایش روی مین رفت و مین منفجر شد . بعد از منفجر شدن پای ایشان قطع و به هوا پرتاب شد . برادرانی که آنجا شاهد بودند می گفتند به محض اینکه او به هوا پرتاب شد صدایش را شنیدیم که می گفت : تَقَبَل منی یا حسین . گفتند این جمله که یک نفر آمادگی این را نداشته باشد و این کلام ناخود آگاه بر زبانش جاری شود حاکی از مسائلی است که دردرونش می گذردو اخلاص و تقوا و امیدی است که دردل داردو ذکری است که زیر لب ادا می کند.