هوش و استعداد

راوی علیرضا نجاری: در سال 64 شبی من برای کنکور درس می خواندم که حسین آقای پیرامی آمد به ایشان گفتم: بیا با هم این کتاب تست را بخوانیم. در حال خواندن سؤالهای تستی بودیم که من با خود فکر کردم این کتاب را خیلی خواندیم. بهتر است چند سؤال مهم از حسین بپرسم حتماً در جواب آنها خواهد ماند. بدین منظور شروع به پرسیدن سؤال از ایشان کردم، در کمال تعجب دیدم که هنوز سؤال من تمام نشده، ایشان جوابش را به من می داد و من سؤال بعدی را مطرح می کردم. یادم هست پنج تا سؤال از او پرسیدم که تمام را بدون کم کاست و دقیق جواب داد من گفتم: شما هوش و زکاوتت ماشاءا... خیلی زیاد است و خیلی بهتر از من مطالب را درک می کنی پس چرا در کنکور شرکت نمی کنی؟ جوابی در رد یا تصدیق و تأکید گفتة من نداد و فقط سری تکان داد. من ماندم و یک ابهام که بعد برایم با شهادتش روشن شد.