محبوبيت شهيد نزد ديگران

راوی سید حسین احمدی: قبل از عملیات میمک (سال 1364) در ساختمان سه طبقه در پادگان 92 مستقر بودیم. یک روز برادر قاآنی فرمانده تیپ مستقل 21 امام رضا علیه السلام فرمودند: تعدادی از بچه ها آماده باشند بعد از نماز می خواهیم به دیدن آقا ولی برویم. ظاهرا برادر ولی ا... چراغچی مریضی سختی داشتند . ضمنا برادر قاآنی به بنده فرمودند: اگر بشود کمپوت یا میوه تهیه کنیم که وقتی به عیادت می رویم دست خالی نباشیم. قرار شد پس از نماز من زودتر بروم و از دکه های بیرون از پادگان میوه و کمپوت تهیه کنم. صدای اذان که بلند شد همه آماده نماز خواندن شدیم. یادم نیست به چه علتی قرار شد در همان ساختمان سه طبقه که مقر فرماندهی تیپ، طرح و عملیات و اطلاعات و عملیات نیز بود نماز جماعت خوانده شود. پس از تعارفات معمول و به اصرار جمع حاضر که تعدادی از برادران طرح و عملیات تیپ و عده ای از بچه های اطلاعات و عملیات بودند نماز جماعت به امامت برادر قاآنی اقامه شد. یادم نیست که در رکوع چندم بودیم که ناگهان از سمت پله ها صدای بسیار بلندی می آمد که «یاا...، یاا...، یاا...» ان ا... مع الصابرین و ... بلافاصله صاحب صدا با گفتن ا... اکبر به صف جماعت پیوست. نماز که تمام شد من هم مانند بقیه برادران که می خواستند صاحب صدا را بشناسند به عقب برگشته و دیدم که در صف آخر آقا ولی ا... نشسته است. برادر قاآنی به عقب رفتند و پس از سلام و علیک و مصافحه با آقای ولی به ایشان گفتند که قرار بوده است که پس از نماز ما خدمت شما برسیم. حالا که شما تشریف آورده اید بفرمایید جلو تا نماز دوم را بخوانیم. در این بین مقداری صحبت و تعارف شد تا بالاخره قرار شد که برادر چراغچی بین دو نماز کمی صحبت کنند. وقتی آقا ولی برای صحبت ایستادند، اورکتی را روی شانه شان انداخته بودند که کلاه آن نیز سرشان بود. قامت ایشان مقداری خمیده و لبهایشان کبود رنگ و رنگ چهره هم پریده بود . کمی هم سرفه می کردند که اینها همه حکایت از مریضی سخت ایشان داشت. پس از بسم ا... و تلاوت آیه یا قرائت حدیثی اولین مطلبی که فرمودند به این مضمون بود: بنده امروز خداوند را خیلی شاکرم که چنان توفیقی به من داد که نمازم را به امامت برادر اسماعیل بخوانم. علیرغم اینکه حالم خوب نبود اما همینکه فهمیدم ایشان امامت نماز را دارند به هر وضعیت خودم را رساندم... پس از آن بچه های اطلاعات را سفارش نمودند و گفتند: قدر برادر قاآنی را بدانید و خوب کار کنید و ایشان را ناراحت نکنید و ...