پاکی

راوی مادرشهید:شهید سجاد تختی بچه دبیرستانی بود . به پاکی سجاد ایمان داشتم اما بعضی از هم سن و سال هایش عکس های مبتذلی در گوشی موبایلشان داشتند . نگران فرزند جوانم بودم . یک بار که گوشی پسرم را چک کردم دیدم روی صفحه نمایش تابلوخط زیبایی از نام مبارک چهارده معصوم است . توی حافظه گوشی هم عکس های معمولی بود. دلم قرص شد و بیش از پیش به او افتخار کردم و عشق ورزیدم *** وقتی شنیدم فرمانده پاسگاه شده از او خواستم برایم از ماموریت و کارهایش بگوید . موقعی که خواست خداحافظی کند گفت : «باباجون می دونی پَست ترین فرمانده کیه ؟» از این سوال فهمیدم که جای راحتی خدمت نمی کند . کنجکاو پرسیدم : «کیه ؟» سرش را پایین انداخت : «پست ترین فرمانده کسیِ که سربازش کشته بشه و خودش سالم برگرده عقب !» . سجاد قبل از این که فرمانده پاسگاه شود فرمانده نفس اش شده بود و این نشانه خوبی برای یک مومن بود . *** انتهای جاده «مارمیشو» به یک دریاچه ختم می شد . بعد از دریاچه پاسگاه مرزی ایران بود . سجاد در نزدیک ترین نقطه به خاک ترکیه فرمانده پاسگاه «مارمیشو» شده بود . مکانی زیبا و در عین حال دورافتاده و ترسناک . به راحتی می توانست با عبور از یک جویبار دو متری وارد خاک کشور همسایه شود . به همین دلیل اشرار و قاچاقچیان ، از سال ها پیش این منطقه را جولانگاه خودشان کرده بودند و حالا مرزبانی ناجا سد راهشان شده بود . وقتی داشت از یک گشت بازرسی برمی گشت برایش کمین گذاشتند . ابتدا سربازش شهید شد و او در همان امتحانی قرار گرفت که قبلا حرفش را زده بود . سجاد دلاورانه مقاومت کرد ، تک و تنها جنگید تا به مقام شهادت رسید و از امتحان بزرگ الهی سربلند بیرون آمد *** ده دقیقه به اذان ظهر مانده بود که عمویم آمد مسجد وگفت : «سجاد تیر خورده دارن میارنش اردبیل» . انگار قلبم از جا کنده شد : « اگه زخمی بود می بردنش ارومیه یا تبریز . من طاقتش رو دارم ... سجادم شهید شده ، درسته ؟ » . عمو به نشانه تایید سکوت معناداری کرد و از من خواست به خانه بروم اما منزلمان شلوغ بود و اگر این خبر به آنها می رسید شیون و عزاداری اهل منزل نمی گذاشت نماز اول وقت بخوانم . بلند شدم و میکروفون را به دست گرفتم و اذان گفتم . بعضی از نمازگزاران که خبر را شنیده بودند پشت سرم پچ پچ می کردند و می گفتند که این پیرمرد خبر ندارد بچه اش شهید شده و دارد اذان می گوید اما من می دانستم ...