شهادت

راوی همرزم شهید:محیطی که ابوالفضل در آن زندگی کرده بود و رشد یافته بود، تنها با بوی شهادت و در سر داشتن آرزو و نام شهید قبل از نام خودش بود. به یاد دارم که خط جلو بودیم و ابوالفضل همیشه اول نمازش را می خواند و بعد غذا می خورد. اما آن روز نمازش حال متفاوتی داشت. بلافاصله بعد از نماز و بدون مقدمه ای گفت:
” تا انسان خودش نخواهد، شهادت، قسمتش نمی شود و بعد هم خاطره ای از شهید حیدری تعریف کرد و گفت ” منم دوست دارم که شهید بشوم ! ”
از او پرسیدم ابوالفضل چیزی شده؟ و او فقط گفت: نه