نماز آخر

به نقل از همرزم شهید:در شرایطی بودیم که هر لحظه امکان اصابت گلوله و خمپاره و شلیک تک تیراندازها زیاد بود. من و دیگر همرزمم به پویا گفتیم لااقل نماز را نشسته در پشت تانک بخوانیم که خطرش کمتر است. پویا گفت: نه لذتش به این است که ظهر تاسوعا وسط میدان نبرد، نماز را ایستاده بخوانیم. شاید این آخرین نمازمان باشد. پویا با آن قامت رشید در کنار تانک ایستاد و مشغول نمازخواندن شد.
چنان حالت عارفانه ای داشت گویی جز خدا کسی او را نمی دید.
بعد از اتمام نماز عصر و سلام به سرور و سالار شهیدان حضرت ابا عبدالله(ع) رو به من گفت عجب نماز با حالی بود. من و دیگر همرزمم نماز را با حالت نشسته در پشت تانک خواندیم. بعد از آن به داخل تانک رفتیم. پویا در حالی که تسبیحی در دست داشت و مشغول ذکر بود به آرامی اشک می ریخت و منتظر دستور فرمانده برای ادامه عملیات بود و ذکر می گفت.