به یاد عاشورا

گفته بود می خواهم روز عاشورا پسرم را از شیر بگیرم تا او هم سهمی در سختی های کربلا داشته باشد.
سحر اول محرم بود. نیمه های شب از خواب پرید. دل نگران روح الله بود. وضو گرفت و به حسین شیر داد.
صبح فردا خبر شهادت روح الله را شنید. دیگر نتوانست به فرزندش شیر دهد.
فراتر از آن شد که می خواست. فرزندش در آن محرم نه تنها گرسنگی و تشنگی که داغ پدر را هم چشید همانند فرزندان امام حسین(ع).