تشييع جنازه

راوی احمد رازقندی : در عملیات والفجر 8 من در قرارگاه نجف بودم و به مرخصی آمده بودم که در شهرستان با خبر شدم که سید ابراهیم شجیعی به شهادت رسیده است منتظر بودیم که کی شهداء را می آورند از فرماندهی سپاه به خانه ی ما آمدند و گفتند پیکرهای مطهر شهداء قرار است با قطار به سبزوار منتقل شود و چون سبزوار تا ایستگاه قطار 45 کیلومتر فاصله دارد شما بهتر است که یک ماشین سنگین بردارید و پیکر مطهر شهیدان را به سبزوار منتقل کنید. ما آمدیم و مسئول لجستیک سپاه یک آیفا به ما دادند و گفتند کجا باید برویم و با شبکه ی راه آهن هماهنگ شده است که قبل از ایستگاه توقف کند و حدود 45 شهید را تحویل بگیرید و ما چون به شما اعتماد داریم این کار را به شما می سپاریم ما مسئولیت را قبول کردیم و غروب حرکت کردم و بعد از اذان قرار بود قطار برسد من تنها بودم وقطار آمد قبل از ایستگاه کمک کردند تا اجساد را پیاده کردیم و می خواستم به طرف سبزوار حرکت کنم شب بود و بارندگی چون آن منطقه خاک رس بود و گل شده بود متوجه شدم که ماشین در گل فرو رفته به نحوی که با کمک سنگین هم بیرون نیامد تقریباً دو سه ساعت آنجا منتظر شدم و نمی توانستم شهداء را رها کنم و بروم از روستا های اطراف کمک بیاورم وسیله ارتباطی هم نداشتم نور افکن های ماشین را روشن کردم به امید این که کسی متوجه شود و دنبال ما بیایند من رفتم و درب عقب ماشین را باز کردم و دنبال پیکر شهید شجیعی و چند نفر دیگری گشتم چون ایشان را خیلی دوست داشتم و از مریدان ایشان بودم خواستم بدانم چطور شهید شده است درب هر جعبه ای را باز می کردم می دیدم که مثلاً کسی در آب شهید شده و یا مهماتش با او بود تا این که به شهید شجیعی برخورد کردم من در بین جعبه ها نشسته بودم و حدود دو ساعت اشک می ریختم به جنازه ی شهید شجیعی که فرمانده ی آنها بود نگاه می کردم و می گفتم که هنوز زود بود که شهید شوی بعد از مدتی نوری از دور نمایان شد بیرون آمدم دیدم از سپاه دنبال ما آمده بودند چون دیر کرده بودم فرمانده ی سپاه وچند نفر دیگر بودند آنها هم ابتدا به سراغ شهید شجیعی رفتند وقتی به سبزوار رفتیم و شهداء را به سردخانه بردیم نزدیک صبح بود دیدیم آنجا غوغایی به پا شده است و بچه های بسیجی که شاید یکبار در گردان با ایشان بودند همه صف کشیده بودند و منتظر بودند پیکر مطهر شهداء را بیاورند و با آنها ملاقات کنند آن شب برای من فراموش نشدنی بود.