خاطرات نحوه مجروحيت

راوی فاطمه علافان : یکبار آقا اسماعیل تعریف می کرد که:" درعملیات آزادسازی مهران از ناحیة سینه و شکم سخت مجروح شده بودم،" به همین دلیل به یکی از دوستانم گفتم:" این چفیه را بگیر و بر روی صورت من بینداز. تا بقیة بچه های گردان از این موضوع باخبر نشوند و با قوت قلب بیشتری به پیشروی ادامه دهند." در آن لحظه فکر می کردم به شهادت رسیده ام، زمانیکه چشمانم را باز کردم دیدم در بیمارستان باختران بستری هستم. بعداً فهمیدم که چند روز است که در بیماستان بستری هستم و چون بیهوش بودم هیچ چیز را به خاطر نمی آوردم. در همان بیمارستان مرا جراحی کردند، اما در حین عمل باندی را در شکم من جا گذاشتند که آن باند تا شش سال بعد از جنگ در بدنم بود که موجب ناراحتیهای زیادی برای من شد و بعد از یک عمل جراحی دیگر آن را از بدنم خارج ساختند.